akṣamāla
← Back to అ · Booklets 1–10 (digitized file 1)

అనన్యభక్తి ananyabhakti

Original — తెలుగు

“అనన్యయా అపృథక్ భూతయా, భగవతః అన్యత్ర పృథక్ న కదా చిదపి యా భవతి సాతు అనన్యా భక్తిః, సర్వెరపికరణైః వాసుదేవాత్ అన్యన్నోప లభ్యతే యయా సా అనన్యా భక్తిః”. (శ్రీశంకరః)

(భగవంతుని యందు కాక ఇంక దేనియందును భక్తి లేకుండుట - అనన్య భక్తి; భగవంతునికంటె ఇతరమైనదానియందు కాక భగవంతునియందే భక్తి కలిగియుండుట; ఇంద్రియములన్నింటి చేతను లభ్యమగునదంతయు భగవంతుడే తప్ప ఇతరమేమియును లేదు అను భావము కలిగియుండుట; అన్యాయత్తము కానిది, అవ్యాజమైనట్టిది అయిన భక్తి.)

అవ్యభిచారిణీ భక్తిః.

(చలించని భక్తి, ఒకే దానియందు భక్తికలిగియుండి, ఇంకదేని యందును భక్తి లేకుండుట.)

“మ యి చా నన్య యోగేన భక్తిరవ్యభిచారిణీ” – (శ్రీమద్భగవద్గీత- 13 - 10)

(నేను తప్ప మరి యేమీ లేదని, నన్ను తప్ప మరి దేనిని ఎఱుగను అను భావముతో వ్యభిచరించని భక్తి కలిగి యుండుట - అనగా, నాయందుకాక ఇంకదేని యందును భక్తి లేక యుండుట.)

అవ్యభిచారిణీ భక్తి లక్షణము ఈ క్రింద నుదహరింపబడినది :-లేదు అని అనన్యత్వమును స్తోత్రము చేసినట్టుగా చెప్పుచున్నవి. దీని భావమేమనగా - ఈ ప్రపంచసృష్టికి

“మాతా రామో, మత్పితా రామచంద్రో, భ్రాతారామో మత్సఖా రాఘవేశః |

సర్వస్వం మే రామచంద్రో దయాళుః నాన్యం దైవం నైవజానే, నజానే||” (శ్రీరామకర్ణామృతం- 1 - 40)

(దయా స్వభావముగల శ్రీరామచంద్రుడే నాకు తల్లి, తండ్రి, అన్న, తమ్ముడు, స్నేహితుడు. నాకు అన్నియు అతనే; ఇతర దైవము నాకు తెలియదు.)

ఆ. “తనువు మనువు విడిచి తనయుల చుట్టాల

నాలి విడిచి సంపదాలి విడిచి

నన్నె కాని యన్య మెన్నడు నెఱుగని

వారి విడువ నెట్టివారి నైన.” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము- 9 - 4 - 120)

“వదతు వదతు వాణీ రామ రామేతి నిత్యం, జపతు జపతు చిత్తం రామ పాదారవిందం |

నమతు నమతుదేహం సంతతం రామచంద్రం నభవతు మమ పాపం జన్మ జన్మాం తరేఫి ||“. (శ్రీరామకర్ణామృతం - 4 - 66)

(నా వాక్కు ఎల్లపుడు ‘రామ రామ’ యని పలుకుగాక, నా మనసు ఎప్పుడూ శ్రీరామచంద్రుని పాదములనే జపించుచుండుగాక, నా దేహము ఎల్లపుడు శ్రీరామచంద్రునికి నమస్కరించుచుండుగాక, ఇట్లు చేసిన ఎన్ని జన్మలలోనైనను నాకు పాపము కలుగదు.)

శా. “నీ పద్యావళు లాలకించు చెవులున్ ని న్నాడు వాక్యంబులున్

నీ పేరం బనిసేయు హస్తయుగమున్ నీ మూర్తిపై జూపులున్

నీ పాదంబులపొంత మ్రొక్కు శిరముల్ నీ సేవపై చిత్తముల్

నీ పై బుద్ధులు మాకు నిమ్ము కరుణన్ నీరేజపత్రేక్షణా!” (శ్రీ మదాంధ్రమహాభాగవతము - 10-పూ.భా.-406)

మ. “తనరం గాయముచేత రామచరణ ద్వందైక దాస్యంబు హె

చ్చిన భక్తిం దగువాక్కుచే ననిశమున్ శ్రీరామ నామ ప్రకీ

ర్తనముం జిత్తముచేత రామ పరతత్వ జ్ఞానముం జేయు శ్రీ

హనుమంతున్ సముపాశ్రయింతుమదభీష్టార్ధంబు సిద్ధింపగన్” (శ్రీసీతారామాంజనేయ సంవాదము- పీఠిక - 6)

అంబరీషుని అనన్య భక్తి యీ క్రింద విధముగ వర్ణింపబడినది : -

“సీ. చిత్తంబు మధురిపు శ్రీపాదములయంద పలుకులు హరిగణ పఠనమంద

కరములు విష్ణుమందిర మార్జనములంద శ్రవములు హరికథా శ్రవణమంద

చూపులు గోవింద రూపవీక్షణమంద శిరము కేశచ నమస్కృతులయంద

పదము లీశ్వరగేహ పరిసర్పణములంద కామంబు చక్రి కైంకర్యమంద

తే. సంగ మచ్యుత జనగుణ సంగమంద

ఘ్రాణ మసురారి భక్తాంఘ్రి కమలమంద

రసన తులసీదళములంద రతులు పుణ్య

సంగతులయంద యా రాజచంద్రమునకు“.

“క. హరి యని సంభావించును

హరి యని దర్శించు నంటు నాఘ్రాణించున్

హరి యని రుచిగొన దలచును

హరిహరి! ఘను నంబరీషు నలవియె పొగడన్“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 9-4-82, 86)

మహాభక్తులని చెప్పబడినవారిలో మొదటివాడైన ప్రహ్లాదుని అనన్య భక్తి ఈ క్రింద విధముగా చెప్పబడినది : -

ఆ.” --- హరిపర

తంత్రు డై హతాన్యతంత్రు డగుచు” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 7 - 4 -117)

4.7.2. “శా.పానీయంబులు ద్రావుచున్ గుడుచుచున్ భాషించుచున్ హాసలీ

లా నిద్రాదులు సేయుచుం దిరుగుచున్ లక్షింపుచున్ సంతత

శ్రీనారాయణ పాదపద్మయుగళీ చింతామృతాస్వాద సం

ధానుం డై మఱచెన్ సురారిసుతు డేతద్విఉశ్వమున్ భూవరా!”

“సీ. - - - సురవంద్యు తనలోన జూచిన యట్లైన జొక్తి సమస్తంబు జూడమఱచు

తే.హరి పదాంభోజయుగ చింతనామృతమున

నంతరంగంబు నిండినట్లైన నతడు

నిత్య పరిపూర్ణు డగుచు నన్నియును మఱచి

జడత లేకయు నుండును జడుని భంగి.”

సీ.అడుగడ్గునకు మాధవానుచింతన సుధా మాధుర్యమున మేను మఱచు వాని

నంభోజగర్భాదు లభ్యసింపగలేని హరిభక్తి పుంభావమైనవాని

మాతృగర్భము సొచ్చి మన్నది మొదలుగా చిత్తమచ్యుతు మీద జేర్చువాని

నంకించి తనలోన నఖిల ప్రపంచంబు శ్రీ విష్ణుమయమని చెలగువాని - - -.”

(శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 7 - 4 - 122, 123 ; - 5 - 160)

గోపికల అనన్యభక్తి వారిమాటలలోనే ఇట్లున్నది : -

“సీ. నీ పాదకమలంబు నెమ్మి డగ్గఱ గాని తరలి పోవంగ బాదములు రావు

నీ కరాబ్జంబులు నెఱి నంటి తివ గాని తక్కిన పనికి హస్తములు చొరవు

నీ వాగమృతధార నిండ గ్రోలగ గాని చెవు లన్యబాషల జేరి వినవు

నీ సుందరాకృతి నియతి జూడగ గాని చూడ వన్యంబుల జూడ్కి కవలు

ఆ. నిన్నెకాని పలుకనేరవు మా జిహ్వ

లొల్ల ననుచు బలుక నోడ వీవు

మా మనంబు లేల మఱపి దొంగిలితివి

యేమి సేయువారమింక గృష్ణ !” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 10 - పూ.భా. - 983)

గజేంద్రుని అనన్యభక్తి : -

శా. “---నీవేతప్పఇతఃపరంబెరుగ---” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 8 - 3 - 90)

అనన్య భక్తి లక్షణము మఱికొన్ని ఈ క్రింద చెప్పబడినవి : -

సర్వేంద్రియములు భగవంతుని సేవలోనే వినియోగించుట –

“శ్లో||. జిహ్వే కీర్తయం కేశవం మురరిపుం చేతో భజ శ్రీధరం |

పాణి ద్వంద్వ సమర్చ యాచ్యుత కథా, శ్రోత్ర ద్వయం త్వం శ్రుణు |

కృష్ణం లోకయ లోచనద్వయ హరేర్గచ్ఛాంఘ్రి యుగ్మాలయం |

జిఘ్ర ఘ్రాణ ముకుంద పాద తులసీం మూర్థన్న మథోక్షజం ||“. (ముకుందమాల - 16)

(ఇంద్రియములారా ! మీరు మీ మీ వృత్తులను భగవంతుని సేవ లోనే వినియోగించుడు - అది ఎట్లంటే - జిహ్వ మురారి, కేశవుడు అయిన భగవంతుని కీర్తించుము - మనసా, లక్ష్మీదేవిని వక్షస్థలమందు ధరించిన శ్రీమహావిష్ణువును మనసులో భజించుము, హస్తములారా! అచ్యుతుని అర్చింపుడు - పూజచేయుడు; చెవులారా ! మీరు అచ్యుతును కథలు వినుడు; లోచనములారా ! శ్రీకృష్ణుని చూడుడు, పాదములారా ! మీరు శ్రీమహావిష్ణుని ఆలయమునకు వెళ్ళుడు. జిఘ్రమా ! నీవు మోక్షమిచ్చువాడగు ముకుందుని శ్రీపాదతీర్థమును సేవించుము. మూర్థమా ! నీవు భగవంతునికి శిరసాభివందనము చేయుము – ఇంద్రియము లున్నందుకు విషయముల మీద తమ వృత్తిని సలుపక భగవంతుని సేవయందే నిర్వర్తించ వలెను. అవి ఉన్నందుకు అదియే వాటి సద్వినియోగము.)

“బద్ధేనాంజలినా, నతేన శిరసా, గాత్రై స్సరో మోద్గమైః |

కంఠేన స్వరగద్గదేన నయనే నోద్గీర్ణబాష్పాంబునా |

నిత్యం త్వచ్చరణారవింద యుగళధ్యానామృతా స్వాదినా |

మస్మాకం సరసీరుహాక్ష ! సతతం సంపద్యతాం జీవితం ||“. (ముకుందమాల - 20)

(మేము ఎల్లపుడూ చేతులను జోడించువారమై, శిరస్సును వంచి భక్త్యకర్షచేత పులకించిన శరీరముతో, గద్గదస్వరముగల కంఠముతో సంతోషముకలిగినందున నీరు కారుచున్నకన్నులతో నీపాదపద్మములందే ధ్యానముకలవారమై నీ భజన చేయునట్లు అనుగ్రహింపుము)

“కంఠావరోధ రోమాంచా శ్రుభిః పరస్పరం లపమానాః పావయంతి కులాని పృధివీంచ” (నారదభక్తిసూత్రములు - 68)

(అనన్యభక్తులు భక్త్యుద్రేకములో గద్గదకంఠము గలవారై గగుర్పొడిచిన శరీరముగలవారై ఆనందబాష్పములు గలవారగుదురు.)

“వాగ్గద్గదా ద్రవతే యస్య చిత్తం రుదత్యభీష్ణం హసతి క్వచిత్ చ |

విలజ్జ ఉద్గాయతి నృత్యతేచ మద్భక్తి యుక్తో భువనం ప్రవాతి ||” (శ్రీమద్భాగవతం - 9 - 14 - 24)

పై విషయము ఈ క్రింద పద్యములో వివరింపబడినది : -

“సీ. వైకుంఠ చింతావివర్జిత చేష్టుడై యొక్కడు నేడుచు నొక్కచోట

నశ్రాంత హరిభావనారూఢచిత్తు డై యుద్ధతు డై పాడు నొక్కచోట

విష్ణు డింతియ కాని వేఱొండు లేదని యొత్తి లి నగుచుండు నొక్కచోట

నళినాక్షు డను నిధానము గంటి నేడని యుబ్బి గంతులు వైచు నొక్కచోట

ఆ. బలుకు నొక్కచోట బరమేశు గేశవు

బ్రణయ హర్ష జనిత బాష్పసలిల

మిళిత పులకు డై నిమీలిత నేత్రు డై

యొక్కచోట నిలిచి యూరకుండు“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 7 - 4 - 124)

“రోమాంచేన చమత్కృతా తనురియం భక్త్యా మనోరంజితం |

ప్రేమాశ్రూణి విభూషయంతి వదనం కంఠ గిరో గద్గదాః |

నాస్మాకం క్షణమాత్ర మప్యవసరః కృష్ణార్చినం కుర్వతాం |

ముక్తిద్వారి చతుర్విధాపి కిమియం దాస్యాయ లోలాయతే ||“. (బోధసారము)

(శ్రీకృష్ణుని అర్చించునపుడు నాశరీరము పులకీకృతమగును - పులకరించును, భక్తితో నామనస్సు ఆనందించును, నా ముఖములో ఆనందభక్తి అశ్రువులు - కన్నీరు - నింపుచు భూషణములవలెనుండి నా ముఖసౌందర్యమును వృద్ధి చేయుచున్నవి, నా వాక్కు గద్గద స్వరమును పొంది నా కంఠము నింపుగా చేయుచున్నది. ఇట్లు నేను శ్రీకృష్ణునర్చించునపుడు క్షణమాత్రమైనను ఇతర పనికి తీరుబాటులేదు. ఇటువంటి పరిస్థితిలో సాలోక్యము, సారూప్యము, సామీప్యము, సాయుజ్యము అను నాలుగు విధములైన ముక్తిద్వారములు నా కొఱకు తెఱచి ఉండిన లాభమేమి - నాకు ముక్తి అవసరము లేదు; భగవంతుని భక్తిలో నేను మునిగి యుండుటయే నాకు కావలసినది.)

“యల్లబ్ధ్వా పుమాన్ సిద్ధో భవతి, అమృతో భవతి, తృప్తో భవతి; యత్ప్రాప్య నకించిదిచ్ఛతి”(నారదభక్తి సూత్రములు - 4, 5)

(అనన్య భక్తి గలవాడు సిద్ధిని పొందిన వాడగును, అమృతమును - ఆనందమును, మోక్షమును – పొందిన వాడగును, సంతుష్టు డగును. అందుచేత అతనికి వేరే ముక్తి అవసరములేదు.)

“యత్ జ్ఞాత్వా మత్తో భవతి, స్తబ్దో భవతి, ఆత్మారామో భవతి” (నారద భక్తి సూత్రములు - 6)

(అనన్యభక్తుడైనవాడు భక్త్యుద్రేకములో మత్తుడుగా కనబడును, స్తబ్దుడువలె కనబడును - ఆత్మయందే ఆరామము - క్రీడ - గలవాడగును.)

“శ్లో||. శృణ్వన్ సుభద్రాణి రథాంగపాణేర్జన్మాని కర్మాణి చయాని లోకే |

గీతాని నామాని తదర్థకాని గాయన్ విలజ్జో విచరేద సంగః |

ఏవం వ్రతః స్వప్రియనామ కీర్త్యా జాతానురాగో ధృతచిత్త ఉచ్ఛైః |

హసత్య ధోరోదతి, రౌతి గాయత్యున్మాదవన్నృత్యతి లోకబాహ్యః ||“. (శ్రీమద్భాగవతం)

(లోకములో మంగళకరమైన శ్రీమహావిష్ణువుయొక్క అవతారములు, అవతారములలో చేసిన కర్మలు వినుచు, అతని నామములను, వాటి యర్థములు తెలుసుకొని కీర్తించుచు దేనియందు నాసక్తిలేక, ఎవరేమనుకొందురో అను లజ్జ లేక అనన్య భక్తుడు ప్రవర్తించును. ఈ ప్రకారము భగవంతునియందు గలభక్త్యుద్రేకము వలన - ప్రహ్లాదుడు ప్రవర్తించినట్లు - ఒకప్పుడు నవ్వుచు, ఒకప్పుడు ఏడ్చుచు, పిచ్చివానివలె ఒకప్పుడు నృత్యముచేయును.

“సీ. దనుజారి లీలావతారంబులందలి శౌర్య కర్మంబులు సద్గుణములు

విని భక్తుడగువాడు వేడ్కతో బులకించి, కన్నుల హర్షాశ్రుకణము లొలుక

గద్గద స్వరముతో కమలాక్ష, వైకుంఠ, వరదనారాయణ వాసుదేవ

యనుచు నొత్తిలి పాడు, నాడు, నాక్రోశించు, నగు, జింతనము సేయు నతియొనర్చు

తే. మరులు కొనియుండు, దనలోన మాటలాడు

వేల్పు సోకిన పురుషుని వృత్తి దిరుగు

బంధములు బాసి, యజ్ఞానపటలి గాల్చి

విష్ణు బ్రాపించు దుది భక్తి వివశుడగుచు“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 7 - 7 - 240)

నారద భక్తి సూత్రములలో అనన్య భక్తి అనగా ఎట్లుండునో చెప్పబడినది : - “నారదస్తు తదర్పితాఖిలాచారతా, తద్విస్మరణే పరమ వ్యాకులతేతి - (అఖిలాచారములు భగవంతునికి అర్పించుట; భగవంతుని విస్మరించినపుడు గొప్ప వ్యాకులత చెందుట) ఇట్లు చెప్పుచూ దీనికి ఉదాహరణగా -”యథావ్రజ గోపికానాం“(9) అని కూడ చెప్పబడినది - గోపికలు వారి సకలవ్యాపారములను శ్రీకృష్ణునకే అర్పించుటచేతను, అతను కనుపించకపోయినపుడు, వ్యాకులత చెందుట చేతను, వారి భక్తి అనన్యభక్తి యని ఉదాహరింపబడినది.)

(a) తా మన్మనస్కాః మత్ప్రాణాః మదర్థే త్యక్త దైహికాః |

యే త్యక్త లోక ధర్మాశ్చ మదర్థే, తాన్ బిభర్మ్యహం ||

మయితాః ప్రేయసాం ప్రేష్టే దూరస్థో గోకుల స్త్రియః |

స్మరం త్యో (అ) oగః విముహ్యంతి విరహోత్కంఠ విహ్వలాః |

ధారయం త్యతి కృచ్ఛేణ ప్రాయాః ప్రాణాన్ కథంచన |

ప్రత్యాగమన సందే శైర్వల్ల వ్యోమే మదాత్మికాః ||. (శ్రీమద్భాగవతం - 10 - 46 - 4)

(గోపికలు ఎప్పుడూ నాయందే వారిమనస్సు నిలుపుచు, నేనే వారి ప్రాణములను నమ్మి, దేహమునకు సంబంధించిన వాటినన్నింటినీ నా కొఱకే వదలుకొనినవారు, లోక ధర్మములను, నీతులను - వదలినవారు, దూరముగానున్న నన్ను స్మరింతురు. నన్ను కానక విరహముతో విహ్వలు అగుదురు - నేను కనబడకపోయిన ప్రకృతిని అడుగుదురు -

ఉ. “నల్లనివాడు, - - -

మల్లియలార! మీ పొదలమాటున లేడు గదమ్మ! చెప్పరే“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 10 - పూ.భా. - 1010)

“శా. నాపై జిత్తము లెప్పుడున్నిలుపుచున్ నా రాక గాంక్షింపుచున్

నా పే రాత్మల నావహించుచు వగన్ నానా ప్రకారంబు లన్

గోపలాంగన లెంత జాలి పడిరో ---” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 10 - పూ.భా. - 1430)

“నిజాంగమపి యా గోప్యో మమేతి సముపాసతే |

తాభ్యః పరం నమే పార్థ న గూఢప్రేమ భాజనం ||“.

(గోపికలు వాళ్ళ శరీరము నాదేయని ఉపాసించెదరు. అందుచేత వాళ్ళకంటె నాకు ఎక్కువ అయినది నా ప్రేమకు తగినది లేదు.) శ్రీ కృష్ణుడు భగవంతుడే యని, సృష్టిలోని అన్నిరూపములు అతనేయని భావము కలిగి, వారి పతి, పుత్రుడు, మొదలగువారందరూ అతనే యని ధృఢమైన బుద్ధి కలిగియుండిరి –

“ఉ. నీవు యశోద బిడ్డడవె నీరజనేత్ర ! సమస్త జంతు చే

తో విదితాత్మ వీశుడవు తొల్లి విరించి లోక ర

క్షావిధ మాచరింపు మని సన్నుతి సేయగ సత్కులంబునన్

భూవలయంబు గావ నిటు పుట్టితి గాదె మనోహరాకృతిన్.” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 10 - పూ.భా. - 1038)

అందుచేత వారు శ్రీకృష్ణుని యడల చేయు చర్యలు వారి అనన్య భక్తినే తెలుపును - ఆ దివ్యత్వమునే తెలియనిచో వారి క్రియలు జారత్వమే యగును -

“తత్రాపి న మాహాత్మ్యజ్ఞాన విస్మృత్యపవాదఃతద్విహీనం జారాణామివ” (నారదభక్తి సూత్రములు - 22, 23)

“భక్తాః ఏకాంతినో ముఖ్యాః - తన్మయాః, నాస్తితేషు జాతి, విద్యా, రూప, కుల, ధనక్రియాది భేదః, యతస్త దీయాః”

(నారద భక్తి సూత్రములు - 67,70, 72, 73)

(భగవద్భక్తులలో ఏకాంత భక్తిగలవారు - అనన్యభక్తిగలవారు - ముఖ్యులు. అట్టివారికి జాతి, విద్యా, రూప, కుల, ధనముల వలన కలుగు భేదములు లేవు. అందుచేత వారు భగవంతునియందే ధ్యాన నిమగ్నులై యుందురు. వారు ఏమి తలచినా, ఏమి చేసినా అది భగవంతుని గుఱించే యగుటవలన వారు భగవంతునివారే - “తదీయాః” - “అహం భక్త పరాధీనః

(శ్రీమద్భాగవతం -)

“నమే భక్తః ప్రణస్యతి” (శ్రీమద్భగవద్గీత - 9 - 31)

“మహాత్మనస్తుమాంపార్థ దైవీం ప్రకృతిమాశ్రితాః |

భజంత్య నన్య మనసో జ్ఞాత్వా భూతాది మవ్యయం |

సతతం కీర్తయంతోమాం యతంతశ్చ ధృఢవ్రతాః |

నమస్యంతశ్చ మాం భక్త్యా నిత్యయుక్త ఉపాసతే ||

- - అనన్యాశ్చింతయం తోమాం యే జనాః పర్యుపాసతే |

తేషాం నిత్యయుక్తానాం యోగక్షేమంవహామ్యహం ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 9 - 13, 14, 22)

అనన్య భక్తివలన కలుగు ఫలము ఈ క్రింద వివరింపబడినది : -

(దైవీప్రకృతి నాశ్రయించిన మహాత్ములైనవారు నన్ను - శ్రీకృష్ణభగవానుడ నైన నన్ను - సమస్త జగత్తునకు కారణమైనవాడుగను, భూతములన్నింటికి కారణమైనవాడుగను, గురువు చేసిన ఉపదేశముద్వారా తెలుసుకొని, నాయందు తప్ప మఱిదేనియందును మనసులేనివారై నన్ను భజించెదరు - ఉపనిషత్తుల ద్వారా తెలియబడు అద్వయ పరబ్రహ్మ నేనే అని నిశ్చయించుకొని, నిత్యము కీర్తించుచు, ధృఢమైన సం యమము కలవారై, అహింస, సత్యము మొదలగు వాటిని నిరంతరము పాటించుచూ, త్రికరణములతో, శ్రద్ధతో నాకు నమస్కరించుచూ, గురువుగాను, ఇష్టదైవముగాను ఉన్న నన్ను అతిప్రేమతో గూడిన భక్తితో ఉపాసించెదరు - భగవంతునికి ప్రపంచమునకు, భగవంతునికు జీవునకు తనకీ ఇంకొక జీవునకు భేదములేదని గ్రహించి అద్వైతబుద్ధికలవారు ఏ విధమైన భోగములందును స్పృహలేనివారు, సమస్తమైన వాటికి ఆత్మ అయినవాడను, అన్నింటియందును అంతరాత్మగానున్న వాసుదేవుడను నేనే అనిన్నీ, నేను తప్ప ఇంకేదియు లేదు అను అద్వైతజ్ఞానము కలవారున్నూ, శాంతి దాంతి మొదలగునవి కలవారున్నూ నా అనన్యభక్తులు. అట్టివారి యోగక్షేమము నేనే వహిస్తాను - అందఱికి ఈశ్వరుడనై యుండుటవలన అందఱి యోగ క్షేమము నేనే వహించువాడనైనప్పటికీ, వాళ్ళందఱిచేత ప్రయత్నము చేయించి యోగక్షేమములను నేను వహించెదను. అట్టివారిలో పురుష ప్రయత్నముండవలెను. కాని, అనన్య భక్తుల విషయములో “జ్ఞానీ త్వాత్మా” - జ్ఞానియగువాడు ఆత్మయే - అని చెప్పబడియుండుటవలన జ్ఞాని యొక్క యోగక్షేమము - అనన్య భక్తుల యోగక్షేమము వారి ప్రయత్నము - పురుష ప్రయత్నము లేకుండగనే - నేను వహించెదను.

“మాం చ యో (అ) వ్యభిచారేణ భక్తి యోగేన సేవతే |

సగుణాన్ సమతీత్య తాన్ బ్రహ్మ భూయాయ కల్పతే ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 14 - 26)

(నన్నుగాక ఇతరమునందు మనస్సులేక నాయందే భక్తికలిగి ఎవడు ఉండునో వాడు సత్వరజస్తమములను త్రిగుణముల శక్తిని అతిక్రమించి బ్రహ్మ భావమునకు అర్హుడగును.)

“యే తు సర్వాణి కర్మాణి మయి సన్యస్య మత్పరాః |

అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయంత ఉపాసతే |

తేషామహం సముద్ధార్తా మృత్యు సంసార సాగరాత్ |

భవామి న చిరాత్పార్థ మయ్యావేశిత చేతసాః ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 12 - 6, 7)

(ఎవరు తాము కర్మలఫలములను కోరక నాయందే సమర్పించి నాయందే తప్ప ఇంక దేనియందు భక్తిలేకయుండు, నన్నే భజించుచూ, తాను చేయు సమస్త కర్మలను నాకే సమ ర్పించి, నన్నే ధ్యానించుచు ఉండువారిని మృత్యురూపమైన సంసారమునుండి ఉద్ధ రించెదను - మరల సంసారములో పడకుండ చేసెదను, మరల జన్మ లేనట్లు చేసెదను.)

“వదతు వదతు వాణీ రామ రామేతి నిత్యం జపతు జపతు చిత్తం రామపాదారవిందం |

నమతు నమతు దేహం సంతతం రామచంద్రం, న భవతు మమపాపం జన్మ జన్మాంతరేషు ||“. (శ్రీరామ కర్ణామృతం - 4 - 61)

(నా వాక్కు నిత్యము రామ, రామ అని పలుకుగాక, నాచిత్తము శ్రీరామ పాదారవిందమును జపించుగాక, నాదేహము ఎల్లపుడు శ్రీరామచంద్రుని వంగి నమస్కరించుగాక. ఇట్లైన ఏ జన్మములందైనను నాకు పాపము అంటదు.)

(చూడుము - 3 (2))

“చ. వినుమదిగాక యీ భువి, దివంబులు, మారు జరించునాత్మ గౌ

ధన పశు పుత్ర మిత్ర వనితా రతిపై దగులంబు మాని న

న్ననఘుని విశ్వతోముఖు ననన్యగతిన్ భజియించెనేని వా

నిని ఘనమృత్యురూప భవనీరధి నే దరియింప జేయుదున్ ” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 7 -25 – 881)

“పరస్తస్మాత్తు భావో (అ) న్యో (అ) వ్యక్తో (అ) వ్యక్తాత్సనాతనః |

యః స సర్వేషు భూతేషు నశ్యత్సు న వినశ్యతి |

అవ్యక్తో (అ) క్షర ఇత్యుక్తస్తమాహుః పరమాం గతిం |

యం ప్రాప్య న నివర్తంతే తథ్థామ పరమం మమ |

పురుషః స పరః పార్థ భక్త్యా లభ్యస్త్వ నన్యయా |

యస్యాంతస్థాని భూతాని యేన సర్వమిదం తతం ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 8 - 14, 20, 21, 22)

“మదన్యవిషయే చేతో నాస్తి యస్య ఏకధీః |

యోమాం నిరంతరం యావజ్జీవం స్మరతి తస్య చ |

స్వేచ్ఛయా త్యజతా దేహం పరాధీన తయాధవా |

సమాహితధియా నిత్యం యోగినోమత్పరస్య సః |

అనాయాసేన లభ్యోస్మి యో (అ) న్యేషామతి దుర్లభః |

హేపార్థా తి సుఖీనైవ లభ్యస్తే హం భయం త్యజ ||“.

(సృష్టికర్త యైన చతుర్ముఖబ్రహ్మ అవ్యక్తమని చెప్పబడుచున్నాడు - అట్టి అవ్యక్తము కంటె ఉత్కృష్టమైనటువంటిన్నీ, అంతకంటె ఇంకా అధికముగా అవ్యక్తమైనటువంటిన్నీ, సమస్త భూతములు నశించినప్పటికీ తాను నశించనటువంటిన్నీ, సనాతనమైన భావము - తత్వము - ఒకటికలదు. అదియే అవ్యక్తమని, అక్షరమని - క్షీణించనిది, నాశము లేనిది - పరమగతియని - పరమపదము, మోక్షస్థానము అని - చెప్పబడుచున్నది, దానిని పొందినవారు తిరిగి రారు - తిరిగి జన్మింపరు - తిరిగి సంసారములో పడరు - అదియే నాథామము, నేను ఉండుచోటు - స్థానము - దానినే పరమపదమని, వైకుంఠమని తెలియుదురు - అట్టి అవ్యక్త పురుషుడు, పరమపురుషుడు - పురుషులలో ఉత్కృష్టమైనవాడు, ఉత్తమ పురుషుడు - ఈ ప్రపంచమునంతను వ్యాపించియున్నాడు - అతనియందే ఈ సమస్త భూతములు ఉన్నవి - అనగా, ఈ విశ్వమంతాతని రూపమే.అందులో ఈ భూతములు వేరు వేరు అవయవములుగాను, అతని వేరు వేరు రూపములుగానున్నవి. ప్రళయకాలము అంతమందు, సృష్టికిముందు కూడాఈ భూతములన్నియు అతనిలోనే సూక్ష్మరూపములో అణగి యుండును - అట్టి పరమ పురుషుడు అనన్యభక్తిచేతనే పొందుటకు శక్యమైనవాడు - “పురుషాన్నపరం కించిత్” ఈ పురుషునికంటె - పురుషోత్తముని కంటె ఉత్తమమైనది, పరమమైనది లేదు అని శ్రుతి స్మృతులు చెప్పచున్నవి. ఈ ప్రకారము ఇతరులకు లభ్యముకాని భగవంతుడు అనన్య భక్తునికి లభ్యమగును.)

“మ. --- హరి విష్ణున్ దేవదేవేశు ని

న్నకలంకస్థితి గొల్చు భక్తులకు లే దడ్డంబు రాజాగ్రణీ !“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 9 - 5 - 142)

“తే. అంబుజోదర దివ్య పాదారవింద

చింతనామృత పానవిశేష మత్త

చిత్త మేరీతి నితరంబు జేరనేర్చు

---“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 7 - 5 - 150)

“వ. సహనశీలురు, సమస్త శరీరధారులకు సుహృత్తులును, పరమశాంతులును, గారుణికులును, పరిత్యక్త కర్మఫలస్వభావులును విశృష్ట్యస్వజన బందుజనులునై మత్పాదాశ్రయులును, మద్గుణ ధ్యాన సారీణులును, మత్కధాప్రసంగ సంభరిత శ్రవణానందులును, నగుచు, మదీయ కధలనొడుపుచు, వినుచునుండు పరమ భాగవతోత్తముల నాధ్యాత్మికాది తాపత్రయంబు దపింపజేయజాలదు.

(శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 3 - 25 - 870)

“నాహం వేదైర్న తపసా న దానేన చేజ్యయా |

శక్య ఏవంవిధో ద్రష్టుం దృష్టవానని మాం యథా |

భక్త్యా త్వనన్యయా శక్య అహయేవంవిధో (అ) ర్జున |

జ్ఞాతుం ద్రష్టుం చ తత్వేన ప్రవేష్టుం చ పరంతప ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 11 - 53, 54)

(ఇప్పుడు నీవు చూచిన నా ఈ విశ్వరూపమును, వేదాధ్యయనము చేసినను, తపస్సు చేసినను, యజ్ఞము చేసినను శక్యముకాదు - అనన్య భక్తి చేతనే నన్ను ఈ విశ్వరూపునిగా, తెలుసుకొనుటకుగాని, చూచుటకుగాని - సాక్షాత్కరించుకొనుటకుగాని, నన్ను పొందుటకు గాని శక్యమగును - అనగా భగవంతుని విశ్వరూపమును - స్థూలరూపమును ఈ విధమైనదానిని అనన్యభక్తి గలవాడే చూడగలుగును.) (అనన్యభక్తి గలవాడు భగవత్సాక్షాత్కారము పొందగలుగును.)

“మన్మనా భవ, మద్భక్తో, మద్యాజీ, మాం నమస్కురు |

మామే వైష్యసి సత్యం తే ప్రతిజానే ప్రియో (అ) సిమే |

సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ |

అహం త్వా సర్వ పాపేభ్యో మోక్షయిష్యామి, మా శుచః ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 18 - 65, 66)

(నీవు నాయందు అనన్యభక్తి గలవాడవు, నాకు ప్రియుడవు. అందుచేత అతి రహస్యమైన విషయము, అన్నింటికంటె ఉత్కృష్టమైనది నీకు చెప్పెదను - నాయందే మనస్సు గలిగి యుండుము - (ఎందుచేతననగా, “స్మర్తవ్యః సతతం విష్ణుః” శ్రీ మహావిష్ణువు ఎల్లపుడు స్మరించతగినవాడు), నాభక్తుడవు కమ్ము - (ఎందుచేతననగా –

“నిత్యోత్సవో భవేత్తేషాం, నిత్యశ్రీర్నిత్యమంగళం |

యేషాం హృదిస్తో భగవాన్ మంగళాయతనం హరిః ||”

- ఎవరి హృదయమందు మంగళాయతనమైన భగవంతుడగు శ్రీహరియుండునో వారికి ఎల్లపుడు ఉత్సవముగానే యుండును, నిత్యము ఐశ్వర్యము కలిగియుండును, నిత్యము శుభము కలిగియుండును), నన్ను పూజించుము (ఎందుకు అనగా,

“ఆలోఢ్య సర్వ శాస్త్రాణి, విచార్య చ పునః పునః |

ఇదమేకం సు నిష్పన్నం ధ్యేయో నారాయణస్సదా ||“.

- సమస్తమైన శాస్త్రములను గాలించి, వాడి, వడపోయగా, మరల మరల విషయమును విచారించి చూడగా, తేలిన సారాంశము ఇది ఒక్కటే - నారాయణుడు ఎల్లపుడు ధ్యానించతగినవాడు - ధ్యానించతగినవాడు నారాయణుడే), నా గుఱించి నమస్కారము చేయుము - (ఎందుచేతననగా –

“ఏకోపి కృష్ణస్య కృత ప్రణామో దశాశ్వమేధావ బృధేన తుల్యః |

దశాశ్వమేధీ పునరేతి జన్మ, కృష్ణ ప్రణామీ న పునర్భవాయ ||”

- శ్రీకృష్ణునికి చేసిన - ఒక్క నమస్కారము పది అశ్వమేధయాగములు చేయుటతో సమానము - పది అశ్వమేధములు చేసినవాడైననూ తిరిగి జన్మను పొందును; శ్రీకృష్ణునకు నమస్కారము చేసినవాడు తిరిగి జన్మించడు.) నీకు నిజము ప్రతిజ్ఞచేసి చెప్పుచున్నాను - ఇట్లు చేసిన నీవు నన్నే పొందెదవు - మోక్షమును చెందెదవు - (ఎందుచేత ననగా –

“కృష్ణే రతాః కృష్ణమను స్మరంతి, రాత్రేచ కృష్ణం పునరుత్థితా యే |

తే భిన్న దేహాః ప్రవిశంతి కృష్ణం హవిర్యథా మంత్ర హు తం హు తాశే ||“.

శ్రీకృష్ణునియందు రతి గలిగియున్నవారు, రాత్రిలోనైనను, ప్రొద్దుట లేచినప్పుడునూ, శ్రీ కృష్ణుని స్మరించువారు చనిపోయిన తర్వాత, అగ్ని హోత్రములో హుతము చేయబడిన హవిస్సువలె, శ్రీకృష్ణునే పొందుదురు.) సర్వధర్మములను విడిచిపెట్టి నన్ను ఒక్కడినే శరణు పొందుము - హఠయోగము - యోగాభ్యాసము, జ్ఞానయోగము, తపస్సు, దానము, వ్రతములు, ధర్మా ధర్మములు - అన్ని విధములైన ధర్మములు వదలివేసి, నన్ను ఒక్కడినే, మిగిలిన దేవతులనందఱిని విడిచిపెట్టి నన్నే, శరణు పొందుము - ఈ సృష్టిలో ఉన్న ఒక్కడే అయిన నన్ను; శరణు పొందుము - “అన్యధా శరణం నాస్తి త్వమేవ శరణం మమ” - (మఱొక విధముగా శరణము నాకు లేదు - నీవే శరణు.) అనిన్నీ “నీవే తప్ప ఇతంపరం బెరుగ” అని గజేంద్రునివలె నన్నే శరణు పొందుము - ఇట్లు నీవు నన్ను శరణు పొందితివేని నేను నిన్ను సమస్తమైన పాపములనుండి ముక్తుడగునట్లు చేయుదును - అందుచేత నీవు దుఃఖింపకుము.)

“మ య్యేవ మన ఆదత్స్వ మ యి బుద్ధిం నివేశయ |

నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్థ్వం న సంశయః ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 12 - 8)

“మయ్యేవ సగుణే విష్ణౌ సంకల్పాద్యాత్మకం మనః |

స్థాప యత్వం తధా బుద్ధిం నిశ్చయైక స్వరూపిణీం |

విషయాంతర సం త్యాగాన్మామీశ మను చింతయ |

ఏవం చింతయతస్తే యత్ఫలంస్యా చ్ఛృణు తత్స్ఫటం |

నివత్స్యసి మ యి ధ్యేయే లబ్ద జ్ఞానో మదాత్మనా |

ఏ తద్దేహాలయదూర్థ్వం నాత్రిశంకాస్తి కాచన ||” (గీతాభావప్రకాశము - 12 - 72, 73, 74)

(భగవంతుని సగుణరూపము, విష్ణువు అయిన నాయందు సంకల్పించు వృత్తిగల మనస్సును స్థాపించుము - స్థిరముగా నుండునట్లు చేయుము. ఆ ప్రకారమే నిశ్చయము చేయు వృత్తిగల బుద్ధిని ఇతర విషయములచింత లేక ఈశ్వరుడనైన నాయందే సదా చింత - ఆలోచనగలిగియుండునట్లు చేయుము - ఇట్లు చేయుటవలన కలుగు ఫలమేమనగా - ఇట్లు ధ్యానము చేయుటవలన బ్రహ్మజ్ఞానము కలవాడవై, మరణానంతరము నీ ధ్యేయవిషయమైన నా యందు నివసించెదవు - ముక్తిని పొందెదవు - ఇందు గుఱించి శంకించ నవసరము లేదు).

“యత్కరోషి యదశ్నాపి యజ్జుహోషి దదానియత్ |

యత్త పస్యసి కౌంతేయ తత్కురుష్వ మదర్పణం ||”

శుభాశుభఫలైరేవం మోక్ష్యసే కర్మ బంధనైః |

సన్యాస యోగ యుక్తాత్మా విముక్తో మాము పైష్యసి ||“. (శ్రీమద్భగవద్గీత - 9 - 27, 28)

“యత్కరోషి స్వతః ప్రాప్తం, యదశ్నాసి స్వతృప్తయే |

శ్రౌతం వా స్మార్తమధవా యజ్జు హోషి విధేర్బలాత్ |

అతిధి బ్రాహ్మణాదిభ్యో హేమాన్నాది దదా నియత్ |

చాంద్రాయణాదికం దోష శాంత్యై చరసి యత్తపః |

ఉచ్ఛృంకల ప్రవృత్తేర్వా నిరాసాయాత్మ సం యమం |

లౌకికం వైదికం ప్రాణి స్వభావాద్వా కరోషియత్ |

మయ్యర్పితం యథా తత్స్యాత్కురుష్వత్వం తథా సదా |

- - - అవశ్యం భావినాం సర్వ కర్మణాం పరమేశ్వరే |

ప్రీత్యా సమర్పణం నిత్యం భజనం మే మయేరితం |

- - - ఏవం సిద్ధే (అ) ప్యనాయాసాన్మద్భజనే సతీష్టదే |

ఇష్టా నిష్టే ఫలే యేషాం తైస్త్వం కర్మాఖ్య బంధనైః |

మోక్ష్యసే నతు సంసర్గం ప్రాప్స్య శీతి సమర్పణాత్ |

సన్యా సోమయి గోవిందే సర్వకర్మ సమర్పణం |

ధీశోధకతయా యోగస్తేన యుక్తస్సమాహితః |

శోధితో యోగ్యతాం నీత ఆత్మా యస్యాంతరం మనః |

జీవన్నేవ విముక్తస్సన్న జ్ఞానా వృతి బాధనాత్ |

సాక్షాత్కృతాత్మ తత్వస్స న్మాం కైవల్య పదాభిధం |

పతిరే అస్మిన్ శరీరే త్వం క్షయాత్ప్రారబ్ధ కర్మణః |

ఉపైష్యస్యధునా బ్రహ్మ రూపః సన్నేవ మద్వ పుః |

సర్వోపాధి నివృత్త్యాస్వే మహిమ్న్యేవ ప్రతిష్ఠితః |

భవిష్యసీతి తాత్పర్యం శ్రీమద్భగవతో హరేః ||“. (గీతాభావప్రకాశము - 9 - 178 to 190)

(దానంతట ఏది ప్రాప్తించినను దానిని చేసినను; నీ తృప్తికొఱకు ఏది తినినను, విధిబలమువలన - అనగా, శాస్త్రములో విధించినందువలన శ్రౌతకర్మకాని, స్మార్తకర్మకాని అట్టి హోమముకాని ఏది చేసినను, అతిధులకుగాని, బ్రాహ్మణులకుగాని బంగారము లేక అన్నము దానము చేసిన దానిని, పాపపరిహారము కొఱకు చేసిన చాంద్రాయణము మొదలగు వాటిని, దుష్టప్రవృత్తి నిరాసార్థము ఆత్మ సం యమము చేసినదానిని, స్వభావము వలన వైదిక కర్మగాని, లౌకికకర్మగాని నువ్వు చేసినదానిని - వీటినన్నింటిని ఎప్పుడు చేసినా అప్పుడు నాకు సమర్పింపుము - “కృష్ణార్పణమస్తు”అని చేయుము - సమస్తమైన కర్మలు భక్తితో పరమేశ్వరునికి నిత్యము సమర్పించుట నా భజనచేయుట అని ఇది వరకు చెప్పియుంటిని - ఇట్లు నా భజన చేయుటవలన ఫలమును చెప్పుచున్నాను - ఈ భజన అనాయాసము - పుణ్య పాప కర్మలవలనకలుగు ఫలమునుండి నీవు విముక్తుడగుదువు, అనగా, మరల జననమరణరూపమైన సంసారములో పడవు - పైన చెప్పిన ప్రకారము సమస్త కర్మలను నాకు సమర్పించుట సర్వ కర్మసన్యాసమగును - అందువలన చిత్తశుద్ధి కలిగి యోగయుక్తుడగును ఇట్లు చిత్త శుద్ధి కలిగి యోగయుక్తుడగువాడు జీవన్ముక్తుడు - జీవించియుండగనే - అజ్ఞానము అను ఆవరణమునుండి విముక్తుడగును. ఆత్మతత్వమును సాక్షాత్కరించుకొనినవాడై, మరణానంతరము, ప్రారబ్దకర్మ క్షీణించినందున కైవల్యరూపుడను - మోక్షరూపుడను అగు నన్ను పొందుదువు. ఇప్పుడు బ్రహ్మరూపుడవై ఏ ఉపాధియు లేకయుండు నా స్వస్వరూపమందు ప్రతిష్టితుడవై యుందువు.)

“కాయేన వాచా మనసేంద్రియైర్వా బుద్ధ్యాత్మనా వా ప్రకృతేర్స్వ భావాత్ |

కరోతి యత్తత్ సకలం పరస్మై నారాయాణాయేతి సమర్పయామి ||“. (శ్రీమద్భాగవతం - 11 - 2 - 36)

(శరీరముచేతగాని, వాక్కుచేతగాని, మనస్సుచేతగాని, ఇంద్రియములచేతగాని, బుద్ధిచేతగాని ప్రకృతియొక్క స్వభావముచేతగాని - నైజముగా పుట్టినవలనగాని, చేసినపనులను పరాత్పరుడైన నారాయణునకు సమర్పించుచున్నాను.)

క. “కరణత్రయంబు చేతను

నరుడే కర్మంబుసేయు నయ్యై వేళన్

హరి కర్పణమని పలుకుట

పరువడి సుజ్ఞానమండ్రు పరమమునీంద్రుల్“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 11 - 42)

అనన్యభక్తులు జన్మజన్మములందును భగవంతుని భక్తియే కోరుదురుగాని స్వర్గముకాని,మోక్షముకాని, భోగభాగ్యములనుకాని కోరరు –

“వరం నయాచే రఘునాధ |

యుష్మత్పదాబ్జ భక్తిస్సతతం మమాస్తు |

ఇదం ప్రియం నాధ ! వరం ప్రయచ్ఛ, పునః పునస్త్వామిదవేవయాచే ||” (శ్రీరామకర్ణామృతం - 4 - 50)

(రఘురామ! నీ పాదపద్మములందు ఎల్లపుడు భక్తియుండునట్లు వరమిమ్ము. మాటి మాటికి నిన్ను ఈవరమే అడుగుచున్నాను - ఇతర వరమును నేను నిన్ను అడగను.)

“న పారమేష్ట్యం న మహేంద్ర ధిష్ణ్యం న సార్వభౌమం న రసాధిపత్యం |

న యోగ సిద్ధిర పునర్భవం వా మయ్యర్పితాత్మేచ్ఛతి మద్వి నాన్యత్ ||“. (శ్రీమద్భాగవతం - 11 - 14 - 14)

(నాయందే సమర్పించిన భక్తిగలవానికి నేనుగాక ఇతరమైన దేనియందు కోరిక ఉండదు. అట్టివానికి సృష్టి చేయు బ్రహ్మపదము అక్కర్లేదు, స్వర్గలోకమును పాలించు దేవేంద్రపదము అక్కర్లేదు, సమస్త భూమండలమును పాలించు సార్వభౌమ పదవి అక్కరలేదు, రసాధిపత్యము అవసరములేదు, యోగమువలనకలుగు సిద్ధులు అవసరములేదు. మరల మరల జన్మము కలుగచేయని మోక్షమైనను అవసరములేదు -.)

“చ. అమలిన భక్తి గొందఱు మాహాత్ములు మచ్చరణారవింద యు

గ్మము హృదయంబునన్ నిలిపి కౌతుకులై యితరేతరాను లా

పముల మదీయ దివ్యతను పౌరుషముల్ గొనియాడుచుండి, మో

క్షము మది గోరనొల్లరనిశంబు మదర్పిత సర్వ కర్ములై “. (శ్రీమదాంధ్రమహాభాగవతము - 3 - 25 - 870)

“ముకుందా మూర్థ్నా ప్రణిపత్యయాచే భవంత మేకాంత మియంత మర్థం |

ఆవిస్మృతి స్త్వచ్చరణారవిందే భవే భవే మే (అ) స్తు భవత్ప్రసాదాత్ ||“. (ముకుందమాల - 3)

(నేను శిరస్సు వంచి నమస్కరించుచు చిన్న వరము ఒక్కటే నిన్ను కోరుచున్నాను. నీ దయవలన నాకు ప్రతి జన్మమందును నీ పాదపద్మముల ధ్యానము కలుగుగాక -.)

“క. నీపాదకమల సేవయు

నీ పాదార్చకులతోడి నెయ్యము నితాం

తాపాత భూతదయయును

తాపసమందార నాకు దయసేయగదే“. (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - -)

“నాస్థా ధర్మే నవసునిచయే నైవ కామోఅప భోగే |

యద్యత్ భవ్యం భవతు భగవన్ పూర్వ కర్మానురూపం |

ఏ తత్ప్రార్థ్యం మమ బహుమతం జన్మ జన్మాంతరేపి |

త్వత్పాదాంభోరుహ యుగ గతా నిశ్చలా భక్తిరస్తు ||“. (ముకుందమాల - 5)

(ధర్మమందుకాని, ధనము, ధాన్యము మొదలగు వస్తువులందుకాని, కామములను, కోరికలను అనుభవించుటయందుకాని నాకు ఆసక్తి లేదు - పూర్వ జన్మములలో చేసిన కర్మ ఫలరూపముగా నాకు ఏదైన జరిగిన జరుగుగాక. దానిని గుఱించి నాకు చింత లేదు - కాని, నాకు మిక్కిలి ఇష్టమైనది, కావలసినది నిన్ను కోరుచున్నాను - అది ఏమిటి అనగా - జన్మ జన్మములందును - ఇటమీద నేను ఎన్ని జన్మము లెత్తినను, వాటీ అన్నిటి యందును నీ పాదపద్మములందు నాకు నిశ్చలమైన భక్తి కలిగి యుండునట్లు అనుగ్రహింపుము)

“మ జ్జన్మనః ఫలమిదం మధుకైటభారే |

మత్ప్రార్థనీయ మదనుగ్రహ ఏష ఏవ |

త్వద్వృత్య భృత్య పరిచారక భృత్య భృత్య |

భృత్యస్య భృత్య ఇతి మాం స్మర లోకనాధ ||“. (ముకుందమాల - 27)

(భగవంతుడా ! నీ భక్తునియొక్క సేవకుడు, అతనియొక్క భక్తుడు, అతని సేవకుడు, అతని సేవకుడు - ఈ ప్రకారము ఆఖరున భక్తుడు అయినవాడికి భక్తుడనని నన్ను తలంచుము - నీ భక్త పరంపరలో ఒక భక్తుడుగా నన్ను స్వీకరింపుము)

“నాధ యోని సహస్రేషు యేషు యేషు ప్రజామ్యహం |

తేషు తేష్వచ్యుతా భక్తి స్త్వయ్యచ్యుత సదాస్తుమే |

యా ప్రీతిర వివేకానాం విషయేష్వ నపాయినీ |

త్వామనుస్మరతః సామే హృదయా న్నాప సర్పతు ||“.

(నేను వేలకొలది జన్మములు ఏవేని ఎత్తినను ఆ జన్మలందు నాకు ఎప్పుడూ అచ్యుతుడైన నీ యందలి భక్తి కలిగియుండుగాక. అవివేకులయినవారికి విషయముల యడల నుండు ఆసక్తి నిన్ను స్మరించుచున్న నా హృదయమును చేరకుండుగాక.)

“మ ద్భక్తి యుక్తో మర్త్యశ్చ సముక్తో మద్గుణాన్వితః |

మద్గుణాధీన వృత్తిర్యః కథా నిష్టశ్చ సంతతం |

మద్గుణశ్రుత మాత్రేణ సానందః పులకాన్వితః |

సగద్గదః సాశ్రు నేత్రః స్వాత్మ విశ్రుత ఏవచ |

నవాంఛతి సుఖం ముక్తిం సాలోక్యాది చతుష్టయం |

బ్రహ్మత్వ మమరత్వం వా తద్వాంఛా మమ సేవనే |

ఇంద్రత్వంచ మనుత్వంచ బ్రహ్మత్వంచ సుదుర్లభం |

మద్గుణ శ్రవణ శ్రావ్య గానైః నిత్యం ముదాన్వితాః |

తేయాంతి చ మహాం పూతాః నరం తీర్థం మమాలయం ||” (శ్రీదేవీ భాగవతము)

(నా భక్తుడు ముక్తుడగును, నాకు సంబంధించిన గుణములు గలవాడు. నాకు సంబంధించినగుణములకాధీనమైన వృత్తి గలవాడు, ఎల్లపుడు నా కధలు వినువాడు. నా గుణములను వినినంత మాత్రమున ఆనందము పొంది, గగుర్పొడిచిన శరీరము గలవాడు, గద్గదమైన కంఠము గలవాడు, ఆనందము వలన కలిగిన కన్నీరు గలవాడు, తనను తానే మరచినవాడు, తన శరీరముమీద స్పృహలేనివాడు, అట్టివాడు సుఖమును కోరడు. సాలోక్యాది నాలుగు విధముల ముక్తిని కోరడు; బ్రహ్మ పదవిగాని అమరత్వముగాని - దేవేంద్రలోకముగాని - కోరడు. అట్టివాడు నాయందు భక్తి కలిగియుండుట వీటి కొరకు కాదు. ఇంద్రత్వము (ఇంద్రభోగము) కాని, బ్రహ్మత్వముగాని దుర్లభము - పొందుట చాల కష్టము - ఇవి యేవీ కలలోనైన అతడు కోరడు. ఇటువంటివారు ఈ భరతవర్షములో తిరుగుచుందురు. అటువంటి జన్మ దొరుకుట చాల కష్టము. నా గుణములను వినుటవలన, గానము చేయుచుండుటవలన నిత్యమును సంతోషమును పొందువారు, భూమి మీద పావనులై పుట్టి, నరుని, తీర్థమును, నా మందిరమును పావనము చేయుచుందురు.)

“ఏ కాంతినః భక్తాః ఏవ శ్రేష్టాః సంతి - యతః తస్యతనుర్మనో ధనం చ సర్వం పరమాత్మనో వస్తుభవతి, స పరమాత్మనః యంత్రవద్భూత్వా సంసారే తిష్టతి; తస్మాత్యా పరమాత్మనైకీభవతి; తస్యమనః పరమాత్మనః మనసి రతం భవతి; తస్య నేత్రే సర్వత్ర సర్వదా పరమాత్మానమేవ పశ్యతః ||”

(ఏకాంత భక్తులే - అనన్య భక్తులే శ్రేష్టులు. ఎందుచేత ననగా -వారి తాలూకు శరీరము, మనస్సు, ధనము, అన్నియు పరమాత్మ వస్తువులే. పరమాత్మ యొక్క యంత్రమువలె సంసారమందు ఉందురు. అతనియొక్క ఆత్మ పరమాత్మతో ఏకమగును. అతని మనస్సు పరమాత్మ యందు రతిగలిగి యుండును. అతని నేత్రములు ఎప్పుడూ, అన్ని ప్రదేశములందు పరమాత్మనే చూచును - ప్రహ్లాదునివలె.)

అనన్య భక్తి లక్షణములు మరికొన్ని ఈ క్రింద చెప్పబడినవి : -

“అన్యాశ్రయాణాం త్యాగో అనన్యతా” అని నారద భక్తి సూత్రములలో చెప్పబడినది - (చూడుము - ‘అనన్యతా’ - 1)

(భగవంతుని తప్ప ఇతరమును ఆశ్రయించకుండుట అనన్యత. భక్తుని మనసులో భగవంతుడు తప్ప వేరేమియు లేనే లేదు, అంతా భగవంతుడే, అన్నీ భగవంతుడే అని అతని నమ్మకము - అట్టి స్థితిలో భగవంతుడు తప్ప తను ఆశ్రయించవలసినది ఏదీ లేదు. అందుచేత ఇంక దేనినీ ఆశ్రయించుకుండా భగవంతునే ఆశ్రయించి ఉండుట అనన్యాశ్రమము. అనన్యాశ్రమమైన భక్తి అనన్య భక్తి.)

(భాగవతము - భగవత్సంబంధమైన విషయము, అట్టి విషయమును తెలుపు గ్రంధము - దశలక్షణములు కలది:- ఆ పది లక్షణములలో ఆఖరిది ఆశ్రయము. ఆశ్రయమనగా –

వ. “-- ఉత్పత్తి స్థితి లయంబు లెందణగుచు బ్రకాశింప బడునది యాశ్రయంబనంబడు. అదియ పరమాత్మ, బ్రహ్మశబ్ద వాచ్యంబు ---” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము- 2 - 10 - 268)

(ప్రపంచము ఎందులోనుండి పుట్టి, పెరిగి, ఎందులో లయమైపోవునో అది ఆశ్రయము. సృష్టి అంతయు, సృష్టిలోని వస్తులన్నియు, ఎవరిని ఆశ్రయించియున్నవో, వాటి సృష్టిస్తితి లయములు దేని నాశ్రయించుకొని యున్నవో అది ఆశ్రయము - పరబ్రహ్మ. అందుచేత పరబ్రహ్మ ఒకటే ఆశ్రయమని నమ్మి, దానినే ఆశ్రయించి యుండి, ఇతరము దేనిని ఆశ్రయించక ఉండుటే అనన్యాశ్రయము. అట్టి అనన్యాశ్రయభావముతో కూడిన భక్తి అనన్య భక్తి. ఇట్టి అనన్య భక్తిలో భగవంతుడు తప్ప ఇతరములను ఆశ్రయించుట ఉండదు.)

“స్వ ప్రియతమం భగవంతం విహాయ అన్యేషాం ఆశ్రయాణాం పరిత్యాగో అనన్యతానామప్రేమీ భక్తస్య హృది స్వప్రియతమం భగవంతం విహాయ(త్యక్త్వా) అన్యస్య కస్యాపి సత్తాయాఃఏవ కల్పనా న భవతి. తదా సో అన్యం కథం భజేత్ ? సతు చరాచరం జగదాత్మనః ప్రియతమస్య శరీరం జానాతి, తేన కుత్ర చిదన్యో దృశ్యతే ఏవ, న”.

“ఏవం ప్రేమీ భక్తః ఏకమాత్రమాత్మనః ప్రియతమం భగవం తమేవ జ్ఞాత్వా తమేవ సర్వస్వం మత్వా, యథా మీనస్య కేవలం జలమే వాలంబనం భవతి, తధైవ కేవలం భగవంతమేవ ఆశ్రిత్య సకలా చేష్టాః తదర్ధమేవ కరోతి”.

“సచాతకస్య మేఘ విషయిణీ దృఢనిష్టేవ కేవలే భగవత్యేవ చిత్తం సం యోజ్య సంపూర్ణరూపేణ తదుపర్యేవ స్వీయం భారం నిక్షిప్య - స్వాత్మానం తదాశ్రిత మేవకుర్వన్ - తదర్థమేవ భవతి. అత ఏవ తస్య సమస్తకర్మణాం భగవంతం ప్రతి అనన్యభావేన సంపన్న తయా తాని స్వభావాదేవ కల్యాణమయాని భవంతి”

(తనకు అన్నిటికన్న ప్రియమైనటువంటి భగవంతుని కాక, ఇతరమైన ఆశ్రయములను విడిచిపెట్టుట అనన్యత. ప్రేమీ భక్తి గలవాని హృదయములో తనకు అత్యంతము ప్రియమైన భగవంతుని విడిచిపెట్టి ఇతరమేదియు సత్తా స్ఫూర్తి కలదు అని అభిప్రాయముండదు. అటువంటి స్థితిలో ఇతరమును దేనిని అట్టిభక్తుడు భజించును ? ఆ భక్తునికి సమస్త చరాచర జగత్తుయొక్క ఆత్మ అయినది తనకు ప్రియమైన భగవంతుడే, ఆ జగత్తు అంతయు అతని శరీరమే, అని తెలుసును. అందుచేత సృష్టి అంతా భగవంతుడే కనుక భగవంతుడు కాక ఇతరమేమి యున్నది ఆశ్రయించుటకు ?ఏమియు లేదు.) (ఈ ప్రకారము తనకు ప్రియుడైన భగవంతుడు ఒక్కడే ఉన్నాడు, అతను తప్ప మరేదీలేదు అని తెలుసుకొని అతనే సర్వస్వము, అతనే అంతా, అని తలచి, చేపకు, తానున్న జలమే ఆలంబనము - పట్టుకొని, ఆశ్రయించి ఉండవలసినది, అందులో ఉండిననే తన జీవము నిలుచును. అది దానినే ఆశ్రయించుకొని యెట్లుండునో ఆప్రకారముగానే భగవంతునే ఆశ్రయించి, తను చేయు పనులన్నియు అతనికొఱకే చేయును. మేఘము గుఱించి చాతకపక్షి నిష్టతో ఎదురు చూచునట్లు కేవలము భగవంతునియందే మనసు నిలిపి పూర్తిగా తనభారమునంతను భగవంతునిమీదనే ఉంచి - అనగా, అతనినే ఆశ్రయించినవాడై, భగవంతుని వాడే యగును. అందుచేత అతను చేయు పనులన్నీ అనన్యభావముతో కూడియుండుటచేత, అది స్వభావమువలననే కల్యాణమయము లగుచున్నవి.)

“మానావమానే, లాభాలాభే, జయాపజయే సుఖ దుఃఖాదికం చాగణయిత్వా ఆసక్తిం ఫలేచ్ఛాంచ త్యక్త్వా శరీరే సంసారే చాత్మనః కృతో అహంతా, మమతా రాహిత్యేన ఏకమాత్రేణ పరమ ప్రియ తమం, శ్రీ భగవంతమేవ పరమాశ్రయం, పరమాం గతిం, పరమం సుహృదం మత్వా, అనన్య భావేన అత్యంత శ్రద్ధయా సహ ప్రేమపూర్వకం తస్య నామగుణ ప్రభావ స్వరూపాణాం తైల ధారవన్నిరంతరం చింతన పురస్సరన్ పరమానందే నిమగ్నీ భవనం. త ధైవం చింతన పరాయణతా పూర్వకం కేవలం తస్య పరమ ప్రియతమస్య భగవతః కృతే తదీయాం రుచి మిచ్ఛాంచాను స్మృత్య తస్యైవ ప్రీత్యర్ధం తస్యైవ సుఖప్రాప్తి సంబంధినః సు దృఢాత్ పరమస్వార్థాత్ ప్రేరణాం ప్రాప్య సర్వధా నిఃస్వార్ధభావేన సమస్త దైహిక, వాచిక మానసిక కర్మణాం ఆచరణం యది కేనాపి కారణేన క్షణమపి తస్య చింతనం స్మరణం వా పరిత్యక్తం స్యాత్, తదా నిష్కాసితాన్ మత్స్యాదపి అనంత గుణాది కాయాః వ్యాకులతా యా అనుభవం. ఇయమేవ సర్వోత్కృష్టా భక్తిరస్తి!!”

(మానావమానములందు, లాభాలాభములందు, జయాపజయములందును కలుగు సుఖదుఃఖములను లెక్క చేయక కర్మలవలనకలుగు ఫలమునందు ఆశవదలుకొని, శరీరమే ఆత్మ, సంసారమే ఆత్మ యను అహంకారబుద్ధి, మమకారబుద్ధి లేక, ఒకడే అయిన పరమప్రియుడైన భగవంతుడొక్కడే పరమాశ్రయము - ఆశ్రయణీయుడు - పరమపదము - వైకుంఠము, ముక్తిస్థానము - పరమస్నేహితుడు - గొప్ప దయగల హృదయము గలవాడు -, అనితలచి, భగవంతుడు తప్ప ఇతరము దేనిమీదను ధ్యానములేక భగవంతునిఒక్కని మీదనే ధ్యానముంచి, గొప్ప శ్రద్ధగలవాడై, ప్రేమతో, భక్తితో భగవంతుని నామములను, గుణములయొక్క స్వరూపములను, తైలధారవలె - నూనె జారుచున్నపుడు ధార తెగకుండ తీగవలె - ఎడతెగకుండ ఎల్లపుడు చింతనచేయుచు పరమానందములో - ఆనందమయుడగు భగవంతునియందు - మునిగియుండుట. ఈ ప్రకారముగా భగవచ్చింతన పరాయణుడగుచు, భగవంతునికి రుచించునట్లు అతని ప్రీతి కొఱకే, స్వార్ధములేకుండా సమస్తమైన దేహసంబంధమైన కర్మలు, వాక్కు సంబంధమైన కర్మలు, మనస్సునకు సంబంధమైన కర్మలు, చేయుట, ఏ కారణముచేతనైనను, ఒక్కక్షణమైనను, భగవంతుని గుఱించి అయిన ఆలోచనగాని స్మరణముగాని లేకున్నయెడల అత్యంతమైన వ్యాకులత బొందుట - ఇదియే సర్వోత్కృష్టమైన భక్తి, అన్నిటికంటె అన్నివిధముల ఉత్కృష్టమైన భక్తి, పరాభక్తి, అనన్యభక్తి.)

ఏకో భగవాన్ పరమం తత్వమస్తి, భగవానేవ సర్వేషాం గతిరస్తి. భగవానేవ సర్వాధారో అస్తి, భగవానేవ సర్వ శక్తిమాన్, సకలదివ్యగుణ నిధిః, సౌందర్య మాధుర్య ఐశ్వర్య నిధిః, జ్ఞాన వైరాగ్య స్వరూపః, ఆనంద కంద విగ్రహో అస్తి. తధైవ ఏతావత్సు సర్వేషు గుణేషు సత్స్వపి సో అస్మాకం పరమం సుహృదస్తి. “యథా లఘు శిశుర్మా తురంకం గత్వా నిశ్చింతో భవతి తధైవ ప్రభోర్దాసో భూత్వా నిశ్చింతో భవ.”

“సర్వం త్యక్త్వా, సర్వస్య ఆశాం విహాయ భగవతః సమక్షే సర్వం తుచ్ఛం మత్వా తస్య దివ్యాతిదువ్యస్య మధుర సుధారసస్య సమక్షే జగతః సర్వాన్ రసాన్ విరసాన్ మత్వా, తస్య కోటికోటి కందర్ప దలనస్య సౌందర్య, సారస్య శ్యామసుందరస్య స్వరూపస్య సమక్షే జగతః సమగ్రం రూపరాశిం సగణ్యం మత్వా, తస్యైవ భజనేనం లగ్నోభవ, చిత్తం తస్మా ఏవ సమర్పయ, సర్వ ధా తస్మిన్నేవ నిర్భరోభవ, మనసా త్వమేవ స్మర,బుద్ధ్యా తమేవ విచారయ వాణ్యా తస్యైవ గుణానువాదం గాయ, కర్ణాభ్యాం తస్వైవ గుణాన్ లీలాశ్చశ్రుణు, జిహ్వయా తస్వైవ ప్రసాదస్య రసమాస్వాదయ, నాసికయా పదపద్మ గంధం జిఘ్ర, శరీరేణ సర్వత్ర తస్వైవ స్పర్శమనుభవ, నేత్రాభ్యాం తస్వైవచ్ఛలి ధామ్నశ్చవిం సర్వత్ర సర్వదా పశ్య, హస్తాభ్యాం తస్వైవ సేవాం కురు, తను, మనో, ధనాని సర్వాణి వస్తూని తస్మా ఏవ సమర్పితాని కురు.”

(భగవంతుడొక్కడే పరతత్వము, అందఱికి. అన్నింటికీ భగవంతుడేగతి, భగవంతుడే అందఱికి ఆధారము. భగవంతుడే సమస్త శక్తులు గలవాడు; సమస్తమైన దివ్య గుణములకు నిధి అయినవాడు; జ్ఞానవైరాగ్యములేస్వరూపముగా గలవాడు, ఆనందమునకు మూలకందమగు - ఆకారము గలవాడు - ఈ గుణములు కలవాడైనప్పటికీ పరమ సుహృదుడు, అత్యంతము ఇష్టుడు, మాయందు గొప్ప సుహృద్భావము గలవాడు, గొప్ప అభిమానముగలవాడు.)

(చిన్నపాప తల్లి ఒడిలోకివెళ్ళి నిశ్చింతగా ఉండునట్లు - ఏ భయము లేకుండ నుండునట్లు - భగవంతుని భక్తుడై అతనిని శరణు పొంది ఏ విధమైన చింతయు లేకుండ నుండుము.)

(అన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, అన్ని ఆశలు వదలుకొని భగవంతునిముందు అన్నియు తుచ్ఛమైనవస్తువులని తలచి, దివ్యాతిదివ్యమైనటువంటిన్నీ, మధురమైన అమృతరస స్వరూపుడైన అతని సమక్షములో - అతనితో పోల్చి చూడగా - జగత్తులో ఉన్న సమస్తమైన రసములూ - (విరసములే - రసములేనివే) - సారము లేనివే, నీరసములే - అని తలచి, అనేక కోటి మన్మధుల సౌదర్యసారముకలిగిన శ్యామసుందర స్వరూపముగలభగవంతునిముందు ప్రపంచములోనున్న సుందరరూపము లన్నియు ఒకటిగా అయినను గణనకు రావనితలచి అతనియొక్క భక్తియందే లగ్నమై యుండుము, చిత్తము నతనియందే సమర్పించి యుండుము, అన్నివిధముల అతని మీదనే నీ భారమంతయు నుంచి నీవు నిబ్బరముగా- నిర్భయముగా - నుండుము. మనసార అతనినే స్మరింపుము, నీ బుద్ధితో అతనిగుఱించియే విచారింపుము -ఆలోచించుము; నీ వాక్కుచే అతనిగుణములనే గానము చేయుము; చెవులతో అతని గుణములనే, అతని లీలలనే వినుము. నీ జిహ్వతో అతని ప్రసాదమునే రుచి చూడుము, నీముక్కుతో అతనిపాదపద్మముల గంధమే వాసనచూడుము,శరీరమంతట అతనుతాకినట్లే అనుభవించుము, కండ్లతో అతని మొగమునే చూడుము, చేతులతో అతని సేవయే చేయుము - నీ తాలూకు శరీరమును, ధనమును, మనస్సును, సమస్తవస్తువులను అతనికే సమర్పించుము.)

భగవంతుని అనన్యభక్తితో ఎందుకు సేవించవలెను ? - అనగా : -

“పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యోమే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి |

తదహం భక్త్యుపహృతమశ్నామి ప్రయతాత్మనః||” (శ్రీమద్భగవద్గీత- 9 - 26)

“అనావృత్తి ఫలావాప్త్యె కార్యా భక్తిర్న కేవలం |

శ్రీహరేః కింత్వనాయాసారాధ్య త్వాదపి సజ్జనైః |

పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం అన్యద్వా వస్తుకించన |

యదనా యాస లభ్యం యః కశ్చనాపి స్వదేహ భృత్ |

అనంతైశ్వర్య పతయేమహ్యం శ్రీవిష్ణవే సుధీః |

వాసుదేవాత్పరం నాస్తి కించనేతి మనీషయా |

ప్రీత్యా భృత్యవదేవా సా వీశ్వరాయర్ప యత్యతః |

మత్సత్త్వానాస్పద ద్రవ్యాభావాత్సర్వస్య వస్తునః |

మ యార్జిత తయా సర్వం మదీయం మే (అ) ర్పయత్యయం |

ప్రీత్యా ప్రయచ్ఛతస్తస్య శుద్ధ బుద్ధేర్మహాత్మనః |

పుష్ప పత్రాది తత్ఫల్గువస్త్వహం పరమేశ్వరః |

స్వీకృత్యా శననత్ప్రీత్యా తృప్యాసి ప్రీతిభుక్ హరిః |

యస్మాత్ సమర్పితం ప్రీత్యా మత్స్వీకారే (అ) స్తి కారణం |

శ్రీదామబ్రాహ్మణా నీత తండు లాశన వద్యతః |

పరితోష నిమిత్తం మే భక్తిరేవ న వైభవం |

అతో దేవాం తరం హిత్వా మామేవ సతతం యజేత్ ||” (గీతాభావప్రకాశము- 9 – 170 to 177)

(భగవంతునియందు భక్తి సలుపుట కేవలము తిరిగి జన్మించకుండుటకే కాదు - సత్పురుషులు నన్ను అనాయాసముగా ఆరాధించుటకు.అది ఎట్లనగా : - అనంతైశ్వర్యముగలవాడను, శ్రీమహాలక్ష్మికిపతియగు విష్ణువు అగు నా కొఱకు ఎవడైన వాసుదేవునికంటె పరమదైవము - ఉత్కృష్టమైన దైవము - మఱియొకడు లేడు అను బుద్ధితో, భక్తితో భృత్యునివలె అనాయాసముగా తనకు లభించు ఆకు, పువ్వు, పండు, నీరు,మఱియే వస్తువైనా ఈశ్వరునికొఱకు అర్పించుచున్నాను అని అర్పించునో, వాడు, నా సత్తాస్ఫూర్తితో సృష్టిలోని ప్రతీ వస్తువు కలుగుచున్నది కనుక ఆ వస్తువులన్నియునేను వాటిని ఆర్జించుటచేత నావే నాకు ప్రీతితో, భక్తితో అర్పించుచున్నాడు కనుక నేనే ఆ పత్ర, పుష్ప. ఫల జలములను ఇష్టాన్నముగానే -మృష్టాన్నముగానే - స్వీకరించి భుజించుదును. ఇట్లు, ఆకు, పువ్వు, పండు, జలము - ఇటువంటి అల్పవస్తువులను నేను అతని నుండిస్వీకరించుటకు కారణము అతనికి నాయందు గల భక్తియే - భక్తుడైన కుచేలుడు తీసుకొని వచ్చి నాకు ఇచ్చిన అటుకులు వలెనే - నన్ను సంతోష పెట్టుటకు భక్తిముఖ్యముగాని, వస్తువుయొక్క విలువకాదు. నేను భగవంతుడను - అన్ని విధముల ఐశ్వర్యముగలవాడను. నాకు ఒకరి భాగ్యము అవసరములేదు. అన్నీ నావే, అన్నీ నేనే; నావి నాకిచ్చుట గొప్పకాదు. దేనినిచ్చినను భక్తితో నిచ్చుటయే నాకు కావలసినది. ఎట్టి అల్పవస్తువైనను భక్తునినుండి స్వీకరించుటకు భక్తుని ఏకాంత భక్తియే కారణము.)

(ఈ విషయము శ్రీకృష్ణభగవానుడు శ్రీమద్భగవద్గీతలో ఈ క్రిందవిధముగా చెప్పెను : -

“క. దళమైన పుష్పమైనను

ఫలమైనను సలిల మైన బాయనిభక్తిన్

గొలిచిన జను లర్పించిన

నెలమిన్ రుచిరాన్నముగనె యేను భుజింతున్.” (శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము - 10 - ఉ. భా. - 1006)

కుచేలుడు ఇంటికివచ్చి శ్రీకృష్ణభగవానుని కటాక్షము వలన కలిగిన సంపద చూచి ఇట్లనుకొనెను : -

“వ. అట్టి పురుషోత్తముండు భక్తినిష్ఠు లైన సజ్జనులు, లేశమాత్రం బగు పదార్ధంబైన భక్తి పూర్వకంబుగా సమర్పించిన, నది కోటి గుణితంబుగా గైకొని, మన్నించుటకు నిది దృష్టాంతంబు గాదె, మలిన దేహుండును, జీర్ణాంబరుండునని చిత్తంబున హేయంబుగా బాటింపక, నాచే నున్న యటుకు లాదరంబున నారగించి, నన్నుం గృతార్థునిం జేయుట యతని నిర్హేతుక దయయ కాదె. ---”

(శ్రీమదాంధ్ర మహాభాగవతము- 10 ఉ. భా. - 1027)

అనన్య భక్తి యనగా - “విషయాంతరపి తృష్ణయా, భక్త్యా” విషయాంతరవితృష్ణ అనగా -

“సుత, సుఖ, గురుత్వాది భావేన - సు త ఇవ స్నేహవిషయః, సఖేవ విశ్వాసాస్పదః, గురురివ హితోపదేష్టా, సుహృదివ హితకారీ, ఇష్టం దైవమివ పూజ్యః, ఏవం సర్వ భావేన ఉపాసీనన్ భక్త్యా”

(సుతుడు, స్నేహితుడు, గురువు, అన్నియు భగవంతుడే యని భావించుట - కొడుకువలె స్నేహము కలిగియుండుట, సఖుడువలె విశ్వాసపాత్రుడు - నమ్మతగినవాడు, స్నేహితునివలె హితము చేయువాడు, ఇష్టదైవమువలె పూజింపతగినవాడు - అను ఈ భావములతో భగవంతుని ఉపాసించు భక్తి అనన్యభక్తి-.)

భగవదే కనిష్ఠా, నిరతిశయ ప్రీతిః.

(భగవంతుని యొక్కనియందే నిష్ఠకలిగియుండుట - ఎక్కువ ప్రీతి కలిగియుండుట.)

జ్ఞానలక్షణం, ఆత్మ విషయకం భక్తిః. (శ్రీరామానుజః)

(బ్రహ్మజ్ఞానమే లక్షణముగా గలది, ఆత్మ తత్వమునకు సంబంధించిన భక్తి.)

Transliteration

“ananyayā apṛthak bhūtayā, bhagavataḥ anyatra pṛthak na kadā cidapi yā bhavati sātu ananyā bhaktiḥ, sarverapikaraṇaiḥ vāsudēvāt anyannōpa labhyatē yayā sā ananyā bhaktiḥ”. (śrīśaṃkaraḥ)

(bhagavaṃtuni yaṃdu kāka iṃka dēniyaṃdunu bhakti lēkuṃḍuṭa - ananya bhakti; bhagavaṃtunikaṃṭe itaramainadāniyaṃdu kāka bhagavaṃtuniyaṃdē bhakti kaligiyuṃḍuṭa; iṃdriyamulanniṃṭi cētanu labhyamagunadaṃtayu bhagavaṃtuḍē tappa itaramēmiyunu lēdu anu bhāvamu kaligiyuṃḍuṭa; anyāyattamu kānidi, avyājamainaṭṭidi ayina bhakti.)

avyabhicāriṇī bhaktiḥ.

(caliṃcani bhakti, okē dāniyaṃdu bhaktikaligiyuṃḍi, iṃkadēni yaṃdunu bhakti lēkuṃḍuṭa.)

“ma yi cā nanya yōgēna bhaktiravyabhicāriṇī” – (śrīmadbhagavadgīta- 13 - 10)

(nēnu tappa mari yēmī lēdani, nannu tappa mari dēnini eṟuganu anu bhāvamutō vyabhicariṃcani bhakti kaligi yuṃḍuṭa - anagā, nāyaṃdukāka iṃkadēni yaṃdunu bhakti lēka yuṃḍuṭa.)

avyabhicāriṇī bhakti lakṣaṇamu ī kriṃda nudahariṃpabaḍinadi :-lēdu ani ananyatvamunu stōtramu cēsinaṭṭugā ceppucunnavi. dīni bhāvamēmanagā - ī prapaṃcasṛṣṭiki

“mātā rāmō, matpitā rāmacaṃdrō, bhrātārāmō matsakhā rāghavēśaḥ |

sarvasvaṃ mē rāmacaṃdrō dayāḷuḥ nānyaṃ daivaṃ naivajānē, najānē||” (śrīrāmakarṇāmṛtaṃ- 1 - 40)

(dayā svabhāvamugala śrīrāmacaṃdruḍē nāku talli, taṃḍri, anna, tammuḍu, snēhituḍu. nāku anniyu atanē; itara daivamu nāku teliyadu.)

ā. “tanuvu manuvu viḍici tanayula cuṭṭāla

nāli viḍici saṃpadāli viḍici

nanne kāni yanya mennaḍu neṟugani

vāri viḍuva neṭṭivāri naina.” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu- 9 - 4 - 120)

“vadatu vadatu vāṇī rāma rāmēti nityaṃ, japatu japatu cittaṃ rāma pādāraviṃdaṃ |

namatu namatudēhaṃ saṃtataṃ rāmacaṃdraṃ nabhavatu mama pāpaṃ janma janmāṃ tarēphi ||“. (śrīrāmakarṇāmṛtaṃ - 4 - 66)

(nā vākku ellapuḍu ‘rāma rāma’ yani palukugāka, nā manasu eppuḍū śrīrāmacaṃdruni pādamulanē japiṃcucuṃḍugāka, nā dēhamu ellapuḍu śrīrāmacaṃdruniki namaskariṃcucuṃḍugāka, iṭlu cēsina enni janmalalōnainanu nāku pāpamu kalugadu.)

śā. “nī padyāvaḷu lālakiṃcu cevulun ni nnāḍu vākyaṃbulun

nī pēraṃ banisēyu hastayugamun nī mūrtipai jūpulun

nī pādaṃbulapoṃta mrokku śiramul nī sēvapai cittamul

nī pai buddhulu māku nimmu karuṇan nīrējapatrēkṣaṇā!” (śrī madāṃdhramahābhāgavatamu - 10-pū.bhā.-406)

ma. “tanaraṃ gāyamucēta rāmacaraṇa dvaṃdaika dāsyaṃbu he

ccina bhaktiṃ daguvākkucē naniśamun śrīrāma nāma prakī

rtanamuṃ jittamucēta rāma paratatva jñānamuṃ jēyu śrī

hanumaṃtun samupāśrayiṃtumadabhīṣṭārdhaṃbu siddhiṃpagan” (śrīsītārāmāṃjanēya saṃvādamu- pīṭhika - 6)

aṃbarīṣuni ananya bhakti yī kriṃda vidhamuga varṇiṃpabaḍinadi : -

“sī. cittaṃbu madhuripu śrīpādamulayaṃda palukulu harigaṇa paṭhanamaṃda

karamulu viṣṇumaṃdira mārjanamulaṃda śravamulu harikathā śravaṇamaṃda

cūpulu gōviṃda rūpavīkṣaṇamaṃda śiramu kēśaca namaskṛtulayaṃda

padamu līśvaragēha parisarpaṇamulaṃda kāmaṃbu cakri kaiṃkaryamaṃda

tē. saṃga macyuta janaguṇa saṃgamaṃda

ghrāṇa masurāri bhaktāṃghri kamalamaṃda

rasana tulasīdaḷamulaṃda ratulu puṇya

saṃgatulayaṃda yā rājacaṃdramunaku”.

“ka. hari yani saṃbhāviṃcunu

hari yani darśiṃcu naṃṭu nāghrāṇiṃcun

hari yani rucigona dalacunu

harihari! ghanu naṃbarīṣu nalaviye pogaḍan”. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 9-4-82, 86)

mahābhaktulani ceppabaḍinavārilō modaṭivāḍaina prahlāduni ananya bhakti ī kriṃda vidhamugā ceppabaḍinadi : -

ā.” --- haripara

taṃtru ḍai hatānyataṃtru ḍagucu” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 7 - 4 -117)

4.7.2. “śā.pānīyaṃbulu drāvucun guḍucucun bhāṣiṃcucun hāsalī

lā nidrādulu sēyucuṃ dirugucun lakṣiṃpucun saṃtata

śrīnārāyaṇa pādapadmayugaḷī ciṃtāmṛtāsvāda saṃ

dhānuṃ ḍai maṟacen surārisutu ḍētadviuśvamun bhūvarā!”

“sī. - - - suravaṃdyu tanalōna jūcina yaṭlaina jokti samastaṃbu jūḍamaṟacu

tē.hari padāṃbhōjayuga ciṃtanāmṛtamuna

naṃtaraṃgaṃbu niṃḍinaṭlaina nataḍu

nitya paripūrṇu ḍagucu nanniyunu maṟaci

jaḍata lēkayu nuṃḍunu jaḍuni bhaṃgi.”

sī.aḍugaḍgunaku mādhavānuciṃtana sudhā mādhuryamuna mēnu maṟacu vāni

naṃbhōjagarbhādu labhyasiṃpagalēni haribhakti puṃbhāvamainavāni

mātṛgarbhamu socci mannadi modalugā cittamacyutu mīda jērcuvāni

naṃkiṃci tanalōna nakhila prapaṃcaṃbu śrī viṣṇumayamani celaguvāni - - -.”

(śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 7 - 4 - 122, 123 ; - 5 - 160)

gōpikala ananyabhakti vārimāṭalalōnē iṭlunnadi : -

“sī. nī pādakamalaṃbu nemmi ḍaggaṟa gāni tarali pōvaṃga bādamulu rāvu

nī karābjaṃbulu neṟi naṃṭi tiva gāni takkina paniki hastamulu coravu

nī vāgamṛtadhāra niṃḍa grōlaga gāni cevu lanyabāṣala jēri vinavu

nī suṃdarākṛti niyati jūḍaga gāni cūḍa vanyaṃbula jūḍki kavalu

ā. ninnekāni palukanēravu mā jihva

lolla nanucu baluka nōḍa vīvu

mā manaṃbu lēla maṟapi doṃgilitivi

yēmi sēyuvāramiṃka gṛṣṇa !” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 10 - pū.bhā. - 983)

gajēṃdruni ananyabhakti : -

śā. “---nīvētappaitaḥparaṃberuga---” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 8 - 3 - 90)

ananya bhakti lakṣaṇamu maṟikonni ī kriṃda ceppabaḍinavi : -

sarvēṃdriyamulu bhagavaṃtuni sēvalōnē viniyōgiṃcuṭa –

“ślō||. jihvē kīrtayaṃ kēśavaṃ muraripuṃ cētō bhaja śrīdharaṃ |

pāṇi dvaṃdva samarca yācyuta kathā, śrōtra dvayaṃ tvaṃ śruṇu |

kṛṣṇaṃ lōkaya lōcanadvaya harērgacchāṃghri yugmālayaṃ |

jighra ghrāṇa mukuṃda pāda tulasīṃ mūrthanna mathōkṣajaṃ ||“. (mukuṃdamāla - 16)

(iṃdriyamulārā ! mīru mī mī vṛttulanu bhagavaṃtuni sēva lōnē viniyōgiṃcuḍu - adi eṭlaṃṭē - jihva murāri, kēśavuḍu ayina bhagavaṃtuni kīrtiṃcumu - manasā, lakṣmīdēvini vakṣasthalamaṃdu dhariṃcina śrīmahāviṣṇuvunu manasulō bhajiṃcumu, hastamulārā! acyutuni arciṃpuḍu - pūjacēyuḍu; cevulārā ! mīru acyutunu kathalu vinuḍu; lōcanamulārā ! śrīkṛṣṇuni cūḍuḍu, pādamulārā ! mīru śrīmahāviṣṇuni ālayamunaku veḷḷuḍu. jighramā ! nīvu mōkṣamiccuvāḍagu mukuṃduni śrīpādatīrthamunu sēviṃcumu. mūrthamā ! nīvu bhagavaṃtuniki śirasābhivaṃdanamu cēyumu – iṃdriyamu lunnaṃduku viṣayamula mīda tama vṛttini salupaka bhagavaṃtuni sēvayaṃdē nirvartiṃca valenu. avi unnaṃduku adiyē vāṭi sadviniyōgamu.)

“baddhēnāṃjalinā, natēna śirasā, gātrai ssarō mōdgamaiḥ |

kaṃṭhēna svaragadgadēna nayanē nōdgīrṇabāṣpāṃbunā |

nityaṃ tvaccaraṇāraviṃda yugaḷadhyānāmṛtā svādinā |

masmākaṃ sarasīruhākṣa ! satataṃ saṃpadyatāṃ jīvitaṃ ||“. (mukuṃdamāla - 20)

(mēmu ellapuḍū cētulanu jōḍiṃcuvāramai, śirassunu vaṃci bhaktyakarṣacēta pulakiṃcina śarīramutō, gadgadasvaramugala kaṃṭhamutō saṃtōṣamukaliginaṃduna nīru kārucunnakannulatō nīpādapadmamulaṃdē dhyānamukalavāramai nī bhajana cēyunaṭlu anugrahiṃpumu)

“kaṃṭhāvarōdha rōmāṃcā śrubhiḥ parasparaṃ lapamānāḥ pāvayaṃti kulāni pṛdhivīṃca” (nāradabhaktisūtramulu - 68)

(ananyabhaktulu bhaktyudrēkamulō gadgadakaṃṭhamu galavārai gagurpoḍicina śarīramugalavārai ānaṃdabāṣpamulu galavāraguduru.)

“vāggadgadā dravatē yasya cittaṃ rudatyabhīṣṇaṃ hasati kvacit ca |

vilajja udgāyati nṛtyatēca madbhakti yuktō bhuvanaṃ pravāti ||” (śrīmadbhāgavataṃ - 9 - 14 - 24)

pai viṣayamu ī kriṃda padyamulō vivariṃpabaḍinadi : -

“sī. vaikuṃṭha ciṃtāvivarjita cēṣṭuḍai yokkaḍu nēḍucu nokkacōṭa

naśrāṃta haribhāvanārūḍhacittu ḍai yuddhatu ḍai pāḍu nokkacōṭa

viṣṇu ḍiṃtiya kāni vēṟoṃḍu lēdani yotti li nagucuṃḍu nokkacōṭa

naḷinākṣu ḍanu nidhānamu gaṃṭi nēḍani yubbi gaṃtulu vaicu nokkacōṭa

ā. baluku nokkacōṭa baramēśu gēśavu

braṇaya harṣa janita bāṣpasalila

miḷita pulaku ḍai nimīlita nētru ḍai

yokkacōṭa nilici yūrakuṃḍu”. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 7 - 4 - 124)

“rōmāṃcēna camatkṛtā tanuriyaṃ bhaktyā manōraṃjitaṃ |

prēmāśrūṇi vibhūṣayaṃti vadanaṃ kaṃṭha girō gadgadāḥ |

nāsmākaṃ kṣaṇamātra mapyavasaraḥ kṛṣṇārcinaṃ kurvatāṃ |

muktidvāri caturvidhāpi kimiyaṃ dāsyāya lōlāyatē ||“. (bōdhasāramu)

(śrīkṛṣṇuni arciṃcunapuḍu nāśarīramu pulakīkṛtamagunu - pulakariṃcunu, bhaktitō nāmanassu ānaṃdiṃcunu, nā mukhamulō ānaṃdabhakti aśruvulu - kannīru - niṃpucu bhūṣaṇamulavalenuṃḍi nā mukhasauṃdaryamunu vṛddhi cēyucunnavi, nā vākku gadgada svaramunu poṃdi nā kaṃṭhamu niṃpugā cēyucunnadi. iṭlu nēnu śrīkṛṣṇunarciṃcunapuḍu kṣaṇamātramainanu itara paniki tīrubāṭulēdu. iṭuvaṃṭi paristhitilō sālōkyamu, sārūpyamu, sāmīpyamu, sāyujyamu anu nālugu vidhamulaina muktidvāramulu nā koṟaku teṟaci uṃḍina lābhamēmi - nāku mukti avasaramu lēdu; bhagavaṃtuni bhaktilō nēnu munigi yuṃḍuṭayē nāku kāvalasinadi.)

“yallabdhvā pumān siddhō bhavati, amṛtō bhavati, tṛptō bhavati; yatprāpya nakiṃcidicchati”(nāradabhakti sūtramulu - 4, 5)

(ananya bhakti galavāḍu siddhini poṃdina vāḍagunu, amṛtamunu - ānaṃdamunu, mōkṣamunu – poṃdina vāḍagunu, saṃtuṣṭu ḍagunu. aṃducēta ataniki vērē mukti avasaramulēdu.)

“yat jñātvā mattō bhavati, stabdō bhavati, ātmārāmō bhavati” (nārada bhakti sūtramulu - 6)

(ananyabhaktuḍainavāḍu bhaktyudrēkamulō mattuḍugā kanabaḍunu, stabduḍuvale kanabaḍunu - ātmayaṃdē ārāmamu - krīḍa - galavāḍagunu.)

“ślō||. śṛṇvan subhadrāṇi rathāṃgapāṇērjanmāni karmāṇi cayāni lōkē |

gītāni nāmāni tadarthakāni gāyan vilajjō vicarēda saṃgaḥ |

ēvaṃ vrataḥ svapriyanāma kīrtyā jātānurāgō dhṛtacitta ucchaiḥ |

hasatya dhōrōdati, rauti gāyatyunmādavannṛtyati lōkabāhyaḥ ||“. (śrīmadbhāgavataṃ)

(lōkamulō maṃgaḷakaramaina śrīmahāviṣṇuvuyokka avatāramulu, avatāramulalō cēsina karmalu vinucu, atani nāmamulanu, vāṭi yarthamulu telusukoni kīrtiṃcucu dēniyaṃdu nāsaktilēka, evarēmanukoṃdurō anu lajja lēka ananya bhaktuḍu pravartiṃcunu. ī prakāramu bhagavaṃtuniyaṃdu galabhaktyudrēkamu valana - prahlāduḍu pravartiṃcinaṭlu - okappuḍu navvucu, okappuḍu ēḍcucu, piccivānivale okappuḍu nṛtyamucēyunu.

“sī. danujāri līlāvatāraṃbulaṃdali śaurya karmaṃbulu sadguṇamulu

vini bhaktuḍaguvāḍu vēḍkatō bulakiṃci, kannula harṣāśrukaṇamu loluka

gadgada svaramutō kamalākṣa, vaikuṃṭha, varadanārāyaṇa vāsudēva

yanucu nottili pāḍu, nāḍu, nākrōśiṃcu, nagu, jiṃtanamu sēyu natiyonarcu

tē. marulu koniyuṃḍu, danalōna māṭalāḍu

vēlpu sōkina puruṣuni vṛtti dirugu

baṃdhamulu bāsi, yajñānapaṭali gālci

viṣṇu brāpiṃcu dudi bhakti vivaśuḍagucu”. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 7 - 7 - 240)

nārada bhakti sūtramulalō ananya bhakti anagā eṭluṃḍunō ceppabaḍinadi : - “nāradastu tadarpitākhilācāratā, tadvismaraṇē parama vyākulatēti - (akhilācāramulu bhagavaṃtuniki arpiṃcuṭa; bhagavaṃtuni vismariṃcinapuḍu goppa vyākulata ceṃduṭa) iṭlu ceppucū dīniki udāharaṇagā -”yathāvraja gōpikānāṃ”(9) ani kūḍa ceppabaḍinadi - gōpikalu vāri sakalavyāpāramulanu śrīkṛṣṇunakē arpiṃcuṭacētanu, atanu kanupiṃcakapōyinapuḍu, vyākulata ceṃduṭa cētanu, vāri bhakti ananyabhakti yani udāhariṃpabaḍinadi.)

(a) tā manmanaskāḥ matprāṇāḥ madarthē tyakta daihikāḥ |

yē tyakta lōka dharmāśca madarthē, tān bibharmyahaṃ ||

mayitāḥ prēyasāṃ prēṣṭē dūrasthō gōkula striyaḥ |

smaraṃ tyō (a) ogaḥ vimuhyaṃti virahōtkaṃṭha vihvalāḥ |

dhārayaṃ tyati kṛcchēṇa prāyāḥ prāṇān kathaṃcana |

pratyāgamana saṃdē śairvalla vyōmē madātmikāḥ ||. (śrīmadbhāgavataṃ - 10 - 46 - 4)

(gōpikalu eppuḍū nāyaṃdē vārimanassu nilupucu, nēnē vāri prāṇamulanu nammi, dēhamunaku saṃbaṃdhiṃcina vāṭinanniṃṭinī nā koṟakē vadalukoninavāru, lōka dharmamulanu, nītulanu - vadalinavāru, dūramugānunna nannu smariṃturu. nannu kānaka virahamutō vihvalu aguduru - nēnu kanabaḍakapōyina prakṛtini aḍuguduru -

u. “nallanivāḍu, - - -

malliyalāra! mī podalamāṭuna lēḍu gadamma! cepparē”. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 10 - pū.bhā. - 1010)

“śā. nāpai jittamu leppuḍunnilupucun nā rāka gāṃkṣiṃpucun

nā pē rātmala nāvahiṃcucu vagan nānā prakāraṃbu lan

gōpalāṃgana leṃta jāli paḍirō ---” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 10 - pū.bhā. - 1430)

“nijāṃgamapi yā gōpyō mamēti samupāsatē |

tābhyaḥ paraṃ namē pārtha na gūḍhaprēma bhājanaṃ ||“.

(gōpikalu vāḷḷa śarīramu nādēyani upāsiṃcedaru. aṃducēta vāḷḷakaṃṭe nāku ekkuva ayinadi nā prēmaku taginadi lēdu.) śrī kṛṣṇuḍu bhagavaṃtuḍē yani, sṛṣṭilōni annirūpamulu atanēyani bhāvamu kaligi, vāri pati, putruḍu, modalaguvāraṃdarū atanē yani dhṛḍhamaina buddhi kaligiyuṃḍiri –

“u. nīvu yaśōda biḍḍaḍave nīrajanētra ! samasta jaṃtu cē

tō viditātma vīśuḍavu tolli viriṃci lōka ra

kṣāvidha mācariṃpu mani sannuti sēyaga satkulaṃbunan

bhūvalayaṃbu gāva niṭu puṭṭiti gāde manōharākṛtin.” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 10 - pū.bhā. - 1038)

aṃducēta vāru śrīkṛṣṇuni yaḍala cēyu caryalu vāri ananya bhaktinē telupunu - ā divyatvamunē teliyanicō vāri kriyalu jāratvamē yagunu -

“tatrāpi na māhātmyajñāna vismṛtyapavādaḥtadvihīnaṃ jārāṇāmiva” (nāradabhakti sūtramulu - 22, 23)

“bhaktāḥ ēkāṃtinō mukhyāḥ - tanmayāḥ, nāstitēṣu jāti, vidyā, rūpa, kula, dhanakriyādi bhēdaḥ, yatasta dīyāḥ”

(nārada bhakti sūtramulu - 67,70, 72, 73)

(bhagavadbhaktulalō ēkāṃta bhaktigalavāru - ananyabhaktigalavāru - mukhyulu. aṭṭivāriki jāti, vidyā, rūpa, kula, dhanamula valana kalugu bhēdamulu lēvu. aṃducēta vāru bhagavaṃtuniyaṃdē dhyāna nimagnulai yuṃduru. vāru ēmi talacinā, ēmi cēsinā adi bhagavaṃtuni guṟiṃcē yaguṭavalana vāru bhagavaṃtunivārē - “tadīyāḥ” - “ahaṃ bhakta parādhīnaḥ

(śrīmadbhāgavataṃ -)

“namē bhaktaḥ praṇasyati” (śrīmadbhagavadgīta - 9 - 31)

“mahātmanastumāṃpārtha daivīṃ prakṛtimāśritāḥ |

bhajaṃtya nanya manasō jñātvā bhūtādi mavyayaṃ |

satataṃ kīrtayaṃtōmāṃ yataṃtaśca dhṛḍhavratāḥ |

namasyaṃtaśca māṃ bhaktyā nityayukta upāsatē ||

- - ananyāściṃtayaṃ tōmāṃ yē janāḥ paryupāsatē |

tēṣāṃ nityayuktānāṃ yōgakṣēmaṃvahāmyahaṃ ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 9 - 13, 14, 22)

ananya bhaktivalana kalugu phalamu ī kriṃda vivariṃpabaḍinadi : -

(daivīprakṛti nāśrayiṃcina mahātmulainavāru nannu - śrīkṛṣṇabhagavānuḍa naina nannu - samasta jagattunaku kāraṇamainavāḍuganu, bhūtamulanniṃṭiki kāraṇamainavāḍuganu, guruvu cēsina upadēśamudvārā telusukoni, nāyaṃdu tappa maṟidēniyaṃdunu manasulēnivārai nannu bhajiṃcedaru - upaniṣattula dvārā teliyabaḍu advaya parabrahma nēnē ani niścayiṃcukoni, nityamu kīrtiṃcucu, dhṛḍhamaina saṃ yamamu kalavārai, ahiṃsa, satyamu modalagu vāṭini niraṃtaramu pāṭiṃcucū, trikaraṇamulatō, śraddhatō nāku namaskariṃcucū, guruvugānu, iṣṭadaivamugānu unna nannu atiprēmatō gūḍina bhaktitō upāsiṃcedaru - bhagavaṃtuniki prapaṃcamunaku, bhagavaṃtuniku jīvunaku tanakī iṃkoka jīvunaku bhēdamulēdani grahiṃci advaitabuddhikalavāru ē vidhamaina bhōgamulaṃdunu spṛhalēnivāru, samastamaina vāṭiki ātma ayinavāḍanu, anniṃṭiyaṃdunu aṃtarātmagānunna vāsudēvuḍanu nēnē aninnī, nēnu tappa iṃkēdiyu lēdu anu advaitajñānamu kalavārunnū, śāṃti dāṃti modalagunavi kalavārunnū nā ananyabhaktulu. aṭṭivāri yōgakṣēmamu nēnē vahistānu - aṃdaṟiki īśvaruḍanai yuṃḍuṭavalana aṃdaṟi yōga kṣēmamu nēnē vahiṃcuvāḍanainappaṭikī, vāḷḷaṃdaṟicēta prayatnamu cēyiṃci yōgakṣēmamulanu nēnu vahiṃcedanu. aṭṭivārilō puruṣa prayatnamuṃḍavalenu. kāni, ananya bhaktula viṣayamulō “jñānī tvātmā” - jñāniyaguvāḍu ātmayē - ani ceppabaḍiyuṃḍuṭavalana jñāni yokka yōgakṣēmamu - ananya bhaktula yōgakṣēmamu vāri prayatnamu - puruṣa prayatnamu lēkuṃḍaganē - nēnu vahiṃcedanu.

“māṃ ca yō (a) vyabhicārēṇa bhakti yōgēna sēvatē |

saguṇān samatītya tān brahma bhūyāya kalpatē ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 14 - 26)

(nannugāka itaramunaṃdu manassulēka nāyaṃdē bhaktikaligi evaḍu uṃḍunō vāḍu satvarajastamamulanu triguṇamula śaktini atikramiṃci brahma bhāvamunaku arhuḍagunu.)

“yē tu sarvāṇi karmāṇi mayi sanyasya matparāḥ |

ananyēnaiva yōgēna māṃ dhyāyaṃta upāsatē |

tēṣāmahaṃ samuddhārtā mṛtyu saṃsāra sāgarāt |

bhavāmi na cirātpārtha mayyāvēśita cētasāḥ ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 12 - 6, 7)

(evaru tāmu karmalaphalamulanu kōraka nāyaṃdē samarpiṃci nāyaṃdē tappa iṃka dēniyaṃdu bhaktilēkayuṃḍu, nannē bhajiṃcucū, tānu cēyu samasta karmalanu nākē sama rpiṃci, nannē dhyāniṃcucu uṃḍuvārini mṛtyurūpamaina saṃsāramunuṃḍi uddha riṃcedanu - marala saṃsāramulō paḍakuṃḍa cēsedanu, marala janma lēnaṭlu cēsedanu.)

“vadatu vadatu vāṇī rāma rāmēti nityaṃ japatu japatu cittaṃ rāmapādāraviṃdaṃ |

namatu namatu dēhaṃ saṃtataṃ rāmacaṃdraṃ, na bhavatu mamapāpaṃ janma janmāṃtarēṣu ||“. (śrīrāma karṇāmṛtaṃ - 4 - 61)

(nā vākku nityamu rāma, rāma ani palukugāka, nācittamu śrīrāma pādāraviṃdamunu japiṃcugāka, nādēhamu ellapuḍu śrīrāmacaṃdruni vaṃgi namaskariṃcugāka. iṭlaina ē janmamulaṃdainanu nāku pāpamu aṃṭadu.)

(cūḍumu - 3 (2))

“ca. vinumadigāka yī bhuvi, divaṃbulu, māru jariṃcunātma gau

dhana paśu putra mitra vanitā ratipai dagulaṃbu māni na

nnanaghuni viśvatōmukhu nananyagatin bhajiyiṃcenēni vā

nini ghanamṛtyurūpa bhavanīradhi nē dariyiṃpa jēyudun ” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 7 -25 – 881)

“parastasmāttu bhāvō (a) nyō (a) vyaktō (a) vyaktātsanātanaḥ |

yaḥ sa sarvēṣu bhūtēṣu naśyatsu na vinaśyati |

avyaktō (a) kṣara ityuktastamāhuḥ paramāṃ gatiṃ |

yaṃ prāpya na nivartaṃtē taththāma paramaṃ mama |

puruṣaḥ sa paraḥ pārtha bhaktyā labhyastva nanyayā |

yasyāṃtasthāni bhūtāni yēna sarvamidaṃ tataṃ ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 8 - 14, 20, 21, 22)

“madanyaviṣayē cētō nāsti yasya ēkadhīḥ |

yōmāṃ niraṃtaraṃ yāvajjīvaṃ smarati tasya ca |

svēcchayā tyajatā dēhaṃ parādhīna tayādhavā |

samāhitadhiyā nityaṃ yōginōmatparasya saḥ |

anāyāsēna labhyōsmi yō (a) nyēṣāmati durlabhaḥ |

hēpārthā ti sukhīnaiva labhyastē haṃ bhayaṃ tyaja ||“.

(sṛṣṭikarta yaina caturmukhabrahma avyaktamani ceppabaḍucunnāḍu - aṭṭi avyaktamu kaṃṭe utkṛṣṭamainaṭuvaṃṭinnī, aṃtakaṃṭe iṃkā adhikamugā avyaktamainaṭuvaṃṭinnī, samasta bhūtamulu naśiṃcinappaṭikī tānu naśiṃcanaṭuvaṃṭinnī, sanātanamaina bhāvamu - tatvamu - okaṭikaladu. adiyē avyaktamani, akṣaramani - kṣīṇiṃcanidi, nāśamu lēnidi - paramagatiyani - paramapadamu, mōkṣasthānamu ani - ceppabaḍucunnadi, dānini poṃdinavāru tirigi rāru - tirigi janmiṃparu - tirigi saṃsāramulō paḍaru - adiyē nāthāmamu, nēnu uṃḍucōṭu - sthānamu - dāninē paramapadamani, vaikuṃṭhamani teliyuduru - aṭṭi avyakta puruṣuḍu, paramapuruṣuḍu - puruṣulalō utkṛṣṭamainavāḍu, uttama puruṣuḍu - ī prapaṃcamunaṃtanu vyāpiṃciyunnāḍu - ataniyaṃdē ī samasta bhūtamulu unnavi - anagā, ī viśvamaṃtātani rūpamē.aṃdulō ī bhūtamulu vēru vēru avayavamulugānu, atani vēru vēru rūpamulugānunnavi. praḷayakālamu aṃtamaṃdu, sṛṣṭikimuṃdu kūḍāī bhūtamulanniyu atanilōnē sūkṣmarūpamulō aṇagi yuṃḍunu - aṭṭi parama puruṣuḍu ananyabhakticētanē poṃduṭaku śakyamainavāḍu - “puruṣānnaparaṃ kiṃcit” ī puruṣunikaṃṭe - puruṣōttamuni kaṃṭe uttamamainadi, paramamainadi lēdu ani śruti smṛtulu ceppacunnavi. ī prakāramu itarulaku labhyamukāni bhagavaṃtuḍu ananya bhaktuniki labhyamagunu.)

“ma. --- hari viṣṇun dēvadēvēśu ni

nnakalaṃkasthiti golcu bhaktulaku lē daḍḍaṃbu rājāgraṇī !“. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 9 - 5 - 142)

“tē. aṃbujōdara divya pādāraviṃda

ciṃtanāmṛta pānaviśēṣa matta

citta mērīti nitaraṃbu jēranērcu

---“. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 7 - 5 - 150)

“va. sahanaśīluru, samasta śarīradhārulaku suhṛttulunu, paramaśāṃtulunu, gāruṇikulunu, parityakta karmaphalasvabhāvulunu viśṛṣṭyasvajana baṃdujanulunai matpādāśrayulunu, madguṇa dhyāna sārīṇulunu, matkadhāprasaṃga saṃbharita śravaṇānaṃdulunu, nagucu, madīya kadhalanoḍupucu, vinucunuṃḍu parama bhāgavatōttamula nādhyātmikādi tāpatrayaṃbu dapiṃpajēyajāladu.

(śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 3 - 25 - 870)

“nāhaṃ vēdairna tapasā na dānēna cējyayā |

śakya ēvaṃvidhō draṣṭuṃ dṛṣṭavānani māṃ yathā |

bhaktyā tvananyayā śakya ahayēvaṃvidhō (a) rjuna |

jñātuṃ draṣṭuṃ ca tatvēna pravēṣṭuṃ ca paraṃtapa ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 11 - 53, 54)

(ippuḍu nīvu cūcina nā ī viśvarūpamunu, vēdādhyayanamu cēsinanu, tapassu cēsinanu, yajñamu cēsinanu śakyamukādu - ananya bhakti cētanē nannu ī viśvarūpunigā, telusukonuṭakugāni, cūcuṭakugāni - sākṣātkariṃcukonuṭakugāni, nannu poṃduṭaku gāni śakyamagunu - anagā bhagavaṃtuni viśvarūpamunu - sthūlarūpamunu ī vidhamainadānini ananyabhakti galavāḍē cūḍagalugunu.) (ananyabhakti galavāḍu bhagavatsākṣātkāramu poṃdagalugunu.)

“manmanā bhava, madbhaktō, madyājī, māṃ namaskuru |

māmē vaiṣyasi satyaṃ tē pratijānē priyō (a) simē |

sarvadharmān parityajya māmēkaṃ śaraṇaṃ vraja |

ahaṃ tvā sarva pāpēbhyō mōkṣayiṣyāmi, mā śucaḥ ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 18 - 65, 66)

(nīvu nāyaṃdu ananyabhakti galavāḍavu, nāku priyuḍavu. aṃducēta ati rahasyamaina viṣayamu, anniṃṭikaṃṭe utkṛṣṭamainadi nīku ceppedanu - nāyaṃdē manassu galigi yuṃḍumu - (eṃducētananagā, “smartavyaḥ satataṃ viṣṇuḥ” śrī mahāviṣṇuvu ellapuḍu smariṃcataginavāḍu), nābhaktuḍavu kammu - (eṃducētananagā –

“nityōtsavō bhavēttēṣāṃ, nityaśrīrnityamaṃgaḷaṃ |

yēṣāṃ hṛdistō bhagavān maṃgaḷāyatanaṃ hariḥ ||”

- evari hṛdayamaṃdu maṃgaḷāyatanamaina bhagavaṃtuḍagu śrīhariyuṃḍunō vāriki ellapuḍu utsavamugānē yuṃḍunu, nityamu aiśvaryamu kaligiyuṃḍunu, nityamu śubhamu kaligiyuṃḍunu), nannu pūjiṃcumu (eṃduku anagā,

“ālōḍhya sarva śāstrāṇi, vicārya ca punaḥ punaḥ |

idamēkaṃ su niṣpannaṃ dhyēyō nārāyaṇassadā ||“.

- samastamaina śāstramulanu gāliṃci, vāḍi, vaḍapōyagā, marala marala viṣayamunu vicāriṃci cūḍagā, tēlina sārāṃśamu idi okkaṭē - nārāyaṇuḍu ellapuḍu dhyāniṃcataginavāḍu - dhyāniṃcataginavāḍu nārāyaṇuḍē), nā guṟiṃci namaskāramu cēyumu - (eṃducētananagā –

“ēkōpi kṛṣṇasya kṛta praṇāmō daśāśvamēdhāva bṛdhēna tulyaḥ |

daśāśvamēdhī punarēti janma, kṛṣṇa praṇāmī na punarbhavāya ||”

- śrīkṛṣṇuniki cēsina - okka namaskāramu padi aśvamēdhayāgamulu cēyuṭatō samānamu - padi aśvamēdhamulu cēsinavāḍainanū tirigi janmanu poṃdunu; śrīkṛṣṇunaku namaskāramu cēsinavāḍu tirigi janmiṃcaḍu.) nīku nijamu pratijñacēsi ceppucunnānu - iṭlu cēsina nīvu nannē poṃdedavu - mōkṣamunu ceṃdedavu - (eṃducēta nanagā –

“kṛṣṇē ratāḥ kṛṣṇamanu smaraṃti, rātrēca kṛṣṇaṃ punarutthitā yē |

tē bhinna dēhāḥ praviśaṃti kṛṣṇaṃ haviryathā maṃtra hu taṃ hu tāśē ||“.

śrīkṛṣṇuniyaṃdu rati galigiyunnavāru, rātrilōnainanu, prodduṭa lēcinappuḍunū, śrī kṛṣṇuni smariṃcuvāru canipōyina tarvāta, agni hōtramulō hutamu cēyabaḍina havissuvale, śrīkṛṣṇunē poṃduduru.) sarvadharmamulanu viḍicipeṭṭi nannu okkaḍinē śaraṇu poṃdumu - haṭhayōgamu - yōgābhyāsamu, jñānayōgamu, tapassu, dānamu, vratamulu, dharmā dharmamulu - anni vidhamulaina dharmamulu vadalivēsi, nannu okkaḍinē, migilina dēvatulanaṃdaṟini viḍicipeṭṭi nannē, śaraṇu poṃdumu - ī sṛṣṭilō unna okkaḍē ayina nannu; śaraṇu poṃdumu - “anyadhā śaraṇaṃ nāsti tvamēva śaraṇaṃ mama” - (maṟoka vidhamugā śaraṇamu nāku lēdu - nīvē śaraṇu.) aninnī “nīvē tappa itaṃparaṃ beruga” ani gajēṃdrunivale nannē śaraṇu poṃdumu - iṭlu nīvu nannu śaraṇu poṃditivēni nēnu ninnu samastamaina pāpamulanuṃḍi muktuḍagunaṭlu cēyudunu - aṃducēta nīvu duḥkhiṃpakumu.)

“ma yyēva mana ādatsva ma yi buddhiṃ nivēśaya |

nivasiṣyasi mayyēva ata ūrthvaṃ na saṃśayaḥ ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 12 - 8)

“mayyēva saguṇē viṣṇau saṃkalpādyātmakaṃ manaḥ |

sthāpa yatvaṃ tadhā buddhiṃ niścayaika svarūpiṇīṃ |

viṣayāṃtara saṃ tyāgānmāmīśa manu ciṃtaya |

ēvaṃ ciṃtayatastē yatphalaṃsyā cchṛṇu tatsphaṭaṃ |

ē taddēhālayadūrthvaṃ nātriśaṃkāsti kācana ||” (gītābhāvaprakāśamu - 12 - 72, 73, 74)

(bhagavaṃtuni saguṇarūpamu, viṣṇuvu ayina nāyaṃdu saṃkalpiṃcu vṛttigala manassunu sthāpiṃcumu - sthiramugā nuṃḍunaṭlu cēyumu. ā prakāramē niścayamu cēyu vṛttigala buddhini itara viṣayamulaciṃta lēka īśvaruḍanaina nāyaṃdē sadā ciṃta - ālōcanagaligiyuṃḍunaṭlu cēyumu - iṭlu cēyuṭavalana kalugu phalamēmanagā - iṭlu dhyānamu cēyuṭavalana brahmajñānamu kalavāḍavai, maraṇānaṃtaramu nī dhyēyaviṣayamaina nā yaṃdu nivasiṃcedavu - muktini poṃdedavu - iṃdu guṟiṃci śaṃkiṃca navasaramu lēdu).

“yatkarōṣi yadaśnāpi yajjuhōṣi dadāniyat |

yatta pasyasi kauṃtēya tatkuruṣva madarpaṇaṃ ||”

śubhāśubhaphalairēvaṃ mōkṣyasē karma baṃdhanaiḥ |

sanyāsa yōga yuktātmā vimuktō māmu paiṣyasi ||“. (śrīmadbhagavadgīta - 9 - 27, 28)

“yatkarōṣi svataḥ prāptaṃ, yadaśnāsi svatṛptayē |

śrautaṃ vā smārtamadhavā yajju hōṣi vidhērbalāt |

atidhi brāhmaṇādibhyō hēmānnādi dadā niyat |

cāṃdrāyaṇādikaṃ dōṣa śāṃtyai carasi yattapaḥ |

ucchṛṃkala pravṛttērvā nirāsāyātma saṃ yamaṃ |

laukikaṃ vaidikaṃ prāṇi svabhāvādvā karōṣiyat |

mayyarpitaṃ yathā tatsyātkuruṣvatvaṃ tathā sadā |

- - - avaśyaṃ bhāvināṃ sarva karmaṇāṃ paramēśvarē |

prītyā samarpaṇaṃ nityaṃ bhajanaṃ mē mayēritaṃ |

- - - ēvaṃ siddhē (a) pyanāyāsānmadbhajanē satīṣṭadē |

iṣṭā niṣṭē phalē yēṣāṃ taistvaṃ karmākhya baṃdhanaiḥ |

mōkṣyasē natu saṃsargaṃ prāpsya śīti samarpaṇāt |

sanyā sōmayi gōviṃdē sarvakarma samarpaṇaṃ |

dhīśōdhakatayā yōgastēna yuktassamāhitaḥ |

śōdhitō yōgyatāṃ nīta ātmā yasyāṃtaraṃ manaḥ |

jīvannēva vimuktassanna jñānā vṛti bādhanāt |

sākṣātkṛtātma tatvassa nmāṃ kaivalya padābhidhaṃ |

patirē asmin śarīrē tvaṃ kṣayātprārabdha karmaṇaḥ |

upaiṣyasyadhunā brahma rūpaḥ sannēva madva puḥ |

sarvōpādhi nivṛttyāsvē mahimnyēva pratiṣṭhitaḥ |

bhaviṣyasīti tātparyaṃ śrīmadbhagavatō harēḥ ||“. (gītābhāvaprakāśamu - 9 - 178 to 190)

(dānaṃtaṭa ēdi prāptiṃcinanu dānini cēsinanu; nī tṛptikoṟaku ēdi tininanu, vidhibalamuvalana - anagā, śāstramulō vidhiṃcinaṃduvalana śrautakarmakāni, smārtakarmakāni aṭṭi hōmamukāni ēdi cēsinanu, atidhulakugāni, brāhmaṇulakugāni baṃgāramu lēka annamu dānamu cēsina dānini, pāpaparihāramu koṟaku cēsina cāṃdrāyaṇamu modalagu vāṭini, duṣṭapravṛtti nirāsārthamu ātma saṃ yamamu cēsinadānini, svabhāvamu valana vaidika karmagāni, laukikakarmagāni nuvvu cēsinadānini - vīṭinanniṃṭini eppuḍu cēsinā appuḍu nāku samarpiṃpumu - “kṛṣṇārpaṇamastu”ani cēyumu - samastamaina karmalu bhaktitō paramēśvaruniki nityamu samarpiṃcuṭa nā bhajanacēyuṭa ani idi varaku ceppiyuṃṭini - iṭlu nā bhajana cēyuṭavalana phalamunu ceppucunnānu - ī bhajana anāyāsamu - puṇya pāpa karmalavalanakalugu phalamunuṃḍi nīvu vimuktuḍaguduvu, anagā, marala jananamaraṇarūpamaina saṃsāramulō paḍavu - paina ceppina prakāramu samasta karmalanu nāku samarpiṃcuṭa sarva karmasanyāsamagunu - aṃduvalana cittaśuddhi kaligi yōgayuktuḍagunu iṭlu citta śuddhi kaligi yōgayuktuḍaguvāḍu jīvanmuktuḍu - jīviṃciyuṃḍaganē - ajñānamu anu āvaraṇamunuṃḍi vimuktuḍagunu. ātmatatvamunu sākṣātkariṃcukoninavāḍai, maraṇānaṃtaramu, prārabdakarma kṣīṇiṃcinaṃduna kaivalyarūpuḍanu - mōkṣarūpuḍanu agu nannu poṃduduvu. ippuḍu brahmarūpuḍavai ē upādhiyu lēkayuṃḍu nā svasvarūpamaṃdu pratiṣṭituḍavai yuṃduvu.)

“kāyēna vācā manasēṃdriyairvā buddhyātmanā vā prakṛtērsva bhāvāt |

karōti yattat sakalaṃ parasmai nārāyāṇāyēti samarpayāmi ||“. (śrīmadbhāgavataṃ - 11 - 2 - 36)

(śarīramucētagāni, vākkucētagāni, manassucētagāni, iṃdriyamulacētagāni, buddhicētagāni prakṛtiyokka svabhāvamucētagāni - naijamugā puṭṭinavalanagāni, cēsinapanulanu parātparuḍaina nārāyaṇunaku samarpiṃcucunnānu.)

ka. “karaṇatrayaṃbu cētanu

naruḍē karmaṃbusēyu nayyai vēḷan

hari karpaṇamani palukuṭa

paruvaḍi sujñānamaṃḍru paramamunīṃdrul”. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 11 - 42)

ananyabhaktulu janmajanmamulaṃdunu bhagavaṃtuni bhaktiyē kōrudurugāni svargamukāni,mōkṣamukāni, bhōgabhāgyamulanukāni kōraru –

“varaṃ nayācē raghunādha |

yuṣmatpadābja bhaktissatataṃ mamāstu |

idaṃ priyaṃ nādha ! varaṃ prayaccha, punaḥ punastvāmidavēvayācē ||” (śrīrāmakarṇāmṛtaṃ - 4 - 50)

(raghurāma! nī pādapadmamulaṃdu ellapuḍu bhaktiyuṃḍunaṭlu varamimmu. māṭi māṭiki ninnu īvaramē aḍugucunnānu - itara varamunu nēnu ninnu aḍaganu.)

“na pāramēṣṭyaṃ na mahēṃdra dhiṣṇyaṃ na sārvabhaumaṃ na rasādhipatyaṃ |

na yōga siddhira punarbhavaṃ vā mayyarpitātmēcchati madvi nānyat ||“. (śrīmadbhāgavataṃ - 11 - 14 - 14)

(nāyaṃdē samarpiṃcina bhaktigalavāniki nēnugāka itaramaina dēniyaṃdu kōrika uṃḍadu. aṭṭivāniki sṛṣṭi cēyu brahmapadamu akkarlēdu, svargalōkamunu pāliṃcu dēvēṃdrapadamu akkarlēdu, samasta bhūmaṃḍalamunu pāliṃcu sārvabhauma padavi akkaralēdu, rasādhipatyamu avasaramulēdu, yōgamuvalanakalugu siddhulu avasaramulēdu. marala marala janmamu kalugacēyani mōkṣamainanu avasaramulēdu -.)

“ca. amalina bhakti goṃdaṟu māhātmulu maccaraṇāraviṃda yu

gmamu hṛdayaṃbunan nilipi kautukulai yitarētarānu lā

pamula madīya divyatanu pauruṣamul goniyāḍucuṃḍi, mō

kṣamu madi gōranollaraniśaṃbu madarpita sarva karmulai “. (śrīmadāṃdhramahābhāgavatamu - 3 - 25 - 870)

“mukuṃdā mūrthnā praṇipatyayācē bhavaṃta mēkāṃta miyaṃta marthaṃ |

āvismṛti stvaccaraṇāraviṃdē bhavē bhavē mē (a) stu bhavatprasādāt ||“. (mukuṃdamāla - 3)

(nēnu śirassu vaṃci namaskariṃcucu cinna varamu okkaṭē ninnu kōrucunnānu. nī dayavalana nāku prati janmamaṃdunu nī pādapadmamula dhyānamu kalugugāka -.)

“ka. nīpādakamala sēvayu

nī pādārcakulatōḍi neyyamu nitāṃ

tāpāta bhūtadayayunu

tāpasamaṃdāra nāku dayasēyagadē”. (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - -)

“nāsthā dharmē navasunicayē naiva kāmōapa bhōgē |

yadyat bhavyaṃ bhavatu bhagavan pūrva karmānurūpaṃ |

ē tatprārthyaṃ mama bahumataṃ janma janmāṃtarēpi |

tvatpādāṃbhōruha yuga gatā niścalā bhaktirastu ||“. (mukuṃdamāla - 5)

(dharmamaṃdukāni, dhanamu, dhānyamu modalagu vastuvulaṃdukāni, kāmamulanu, kōrikalanu anubhaviṃcuṭayaṃdukāni nāku āsakti lēdu - pūrva janmamulalō cēsina karma phalarūpamugā nāku ēdaina jarigina jarugugāka. dānini guṟiṃci nāku ciṃta lēdu - kāni, nāku mikkili iṣṭamainadi, kāvalasinadi ninnu kōrucunnānu - adi ēmiṭi anagā - janma janmamulaṃdunu - iṭamīda nēnu enni janmamu lettinanu, vāṭī anniṭi yaṃdunu nī pādapadmamulaṃdu nāku niścalamaina bhakti kaligi yuṃḍunaṭlu anugrahiṃpumu)

“ma jjanmanaḥ phalamidaṃ madhukaiṭabhārē |

matprārthanīya madanugraha ēṣa ēva |

tvadvṛtya bhṛtya paricāraka bhṛtya bhṛtya |

bhṛtyasya bhṛtya iti māṃ smara lōkanādha ||“. (mukuṃdamāla - 27)

(bhagavaṃtuḍā ! nī bhaktuniyokka sēvakuḍu, ataniyokka bhaktuḍu, atani sēvakuḍu, atani sēvakuḍu - ī prakāramu ākharuna bhaktuḍu ayinavāḍiki bhaktuḍanani nannu talaṃcumu - nī bhakta paraṃparalō oka bhaktuḍugā nannu svīkariṃpumu)

“nādha yōni sahasrēṣu yēṣu yēṣu prajāmyahaṃ |

tēṣu tēṣvacyutā bhakti stvayyacyuta sadāstumē |

yā prītira vivēkānāṃ viṣayēṣva napāyinī |

tvāmanusmarataḥ sāmē hṛdayā nnāpa sarpatu ||“.

(nēnu vēlakoladi janmamulu ēvēni ettinanu ā janmalaṃdu nāku eppuḍū acyutuḍaina nī yaṃdali bhakti kaligiyuṃḍugāka. avivēkulayinavāriki viṣayamula yaḍala nuṃḍu āsakti ninnu smariṃcucunna nā hṛdayamunu cērakuṃḍugāka.)

“ma dbhakti yuktō martyaśca samuktō madguṇānvitaḥ |

madguṇādhīna vṛttiryaḥ kathā niṣṭaśca saṃtataṃ |

madguṇaśruta mātrēṇa sānaṃdaḥ pulakānvitaḥ |

sagadgadaḥ sāśru nētraḥ svātma viśruta ēvaca |

brahmatva mamaratvaṃ vā tadvāṃchā mama sēvanē |

iṃdratvaṃca manutvaṃca brahmatvaṃca sudurlabhaṃ |

madguṇa śravaṇa śrāvya gānaiḥ nityaṃ mudānvitāḥ |

tēyāṃti ca mahāṃ pūtāḥ naraṃ tīrthaṃ mamālayaṃ ||” (śrīdēvī bhāgavatamu)

(nā bhaktuḍu muktuḍagunu, nāku saṃbaṃdhiṃcina guṇamulu galavāḍu. nāku saṃbaṃdhiṃcinaguṇamulakādhīnamaina vṛtti galavāḍu, ellapuḍu nā kadhalu vinuvāḍu. nā guṇamulanu vininaṃta mātramuna ānaṃdamu poṃdi, gagurpoḍicina śarīramu galavāḍu, gadgadamaina kaṃṭhamu galavāḍu, ānaṃdamu valana kaligina kannīru galavāḍu, tananu tānē maracinavāḍu, tana śarīramumīda spṛhalēnivāḍu, aṭṭivāḍu sukhamunu kōraḍu. sālōkyādi nālugu vidhamula muktini kōraḍu; brahma padavigāni amaratvamugāni - dēvēṃdralōkamugāni - kōraḍu. aṭṭivāḍu nāyaṃdu bhakti kaligiyuṃḍuṭa vīṭi koraku kādu. iṃdratvamu (iṃdrabhōgamu) kāni, brahmatvamugāni durlabhamu - poṃduṭa cāla kaṣṭamu - ivi yēvī kalalōnaina ataḍu kōraḍu. iṭuvaṃṭivāru ī bharatavarṣamulō tirugucuṃduru. aṭuvaṃṭi janma dorukuṭa cāla kaṣṭamu. nā guṇamulanu vinuṭavalana, gānamu cēyucuṃḍuṭavalana nityamunu saṃtōṣamunu poṃduvāru, bhūmi mīda pāvanulai puṭṭi, naruni, tīrthamunu, nā maṃdiramunu pāvanamu cēyucuṃduru.)

“ē kāṃtinaḥ bhaktāḥ ēva śrēṣṭāḥ saṃti - yataḥ tasyatanurmanō dhanaṃ ca sarvaṃ paramātmanō vastubhavati, sa paramātmanaḥ yaṃtravadbhūtvā saṃsārē tiṣṭati; tasmātyā paramātmanaikībhavati; tasyamanaḥ paramātmanaḥ manasi rataṃ bhavati; tasya nētrē sarvatra sarvadā paramātmānamēva paśyataḥ ||”

(ēkāṃta bhaktulē - ananya bhaktulē śrēṣṭulu. eṃducēta nanagā -vāri tālūku śarīramu, manassu, dhanamu, anniyu paramātma vastuvulē. paramātma yokka yaṃtramuvale saṃsāramaṃdu uṃduru. ataniyokka ātma paramātmatō ēkamagunu. atani manassu paramātma yaṃdu ratigaligi yuṃḍunu. atani nētramulu eppuḍū, anni pradēśamulaṃdu paramātmanē cūcunu - prahlādunivale.)

ananya bhakti lakṣaṇamulu marikonni ī kriṃda ceppabaḍinavi : -

“anyāśrayāṇāṃ tyāgō ananyatā” ani nārada bhakti sūtramulalō ceppabaḍinadi - (cūḍumu - ‘ananyatā’ - 1)

(bhagavaṃtuni tappa itaramunu āśrayiṃcakuṃḍuṭa ananyata. bhaktuni manasulō bhagavaṃtuḍu tappa vērēmiyu lēnē lēdu, aṃtā bhagavaṃtuḍē, annī bhagavaṃtuḍē ani atani nammakamu - aṭṭi sthitilō bhagavaṃtuḍu tappa tanu āśrayiṃcavalasinadi ēdī lēdu. aṃducēta iṃka dēninī āśrayiṃcukuṃḍā bhagavaṃtunē āśrayiṃci uṃḍuṭa ananyāśramamu. ananyāśramamaina bhakti ananya bhakti.)

(bhāgavatamu - bhagavatsaṃbaṃdhamaina viṣayamu, aṭṭi viṣayamunu telupu graṃdhamu - daśalakṣaṇamulu kaladi:- ā padi lakṣaṇamulalō ākharidi āśrayamu. āśrayamanagā –

va. “-- utpatti sthiti layaṃbu leṃdaṇagucu brakāśiṃpa baḍunadi yāśrayaṃbanaṃbaḍu. adiya paramātma, brahmaśabda vācyaṃbu ---” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu- 2 - 10 - 268)

(prapaṃcamu eṃdulōnuṃḍi puṭṭi, perigi, eṃdulō layamaipōvunō adi āśrayamu. sṛṣṭi aṃtayu, sṛṣṭilōni vastulanniyu, evarini āśrayiṃciyunnavō, vāṭi sṛṣṭistiti layamulu dēni nāśrayiṃcukoni yunnavō adi āśrayamu - parabrahma. aṃducēta parabrahma okaṭē āśrayamani nammi, dāninē āśrayiṃci yuṃḍi, itaramu dēnini āśrayiṃcaka uṃḍuṭē ananyāśrayamu. aṭṭi ananyāśrayabhāvamutō kūḍina bhakti ananya bhakti. iṭṭi ananya bhaktilō bhagavaṃtuḍu tappa itaramulanu āśrayiṃcuṭa uṃḍadu.)

“sva priyatamaṃ bhagavaṃtaṃ vihāya anyēṣāṃ āśrayāṇāṃ parityāgō ananyatānāmaprēmī bhaktasya hṛdi svapriyatamaṃ bhagavaṃtaṃ vihāya(tyaktvā) anyasya kasyāpi sattāyāḥēva kalpanā na bhavati. tadā sō anyaṃ kathaṃ bhajēt ? satu carācaraṃ jagadātmanaḥ priyatamasya śarīraṃ jānāti, tēna kutra cidanyō dṛśyatē ēva, na”.

“ēvaṃ prēmī bhaktaḥ ēkamātramātmanaḥ priyatamaṃ bhagavaṃ tamēva jñātvā tamēva sarvasvaṃ matvā, yathā mīnasya kēvalaṃ jalamē vālaṃbanaṃ bhavati, tadhaiva kēvalaṃ bhagavaṃtamēva āśritya sakalā cēṣṭāḥ tadardhamēva karōti”.

“sacātakasya mēgha viṣayiṇī dṛḍhaniṣṭēva kēvalē bhagavatyēva cittaṃ saṃ yōjya saṃpūrṇarūpēṇa taduparyēva svīyaṃ bhāraṃ nikṣipya - svātmānaṃ tadāśrita mēvakurvan - tadarthamēva bhavati. ata ēva tasya samastakarmaṇāṃ bhagavaṃtaṃ prati ananyabhāvēna saṃpanna tayā tāni svabhāvādēva kalyāṇamayāni bhavaṃti”

(tanaku anniṭikanna priyamainaṭuvaṃṭi bhagavaṃtuni kāka, itaramaina āśrayamulanu viḍicipeṭṭuṭa ananyata. prēmī bhakti galavāni hṛdayamulō tanaku atyaṃtamu priyamaina bhagavaṃtuni viḍicipeṭṭi itaramēdiyu sattā sphūrti kaladu ani abhiprāyamuṃḍadu. aṭuvaṃṭi sthitilō itaramunu dēnini aṭṭibhaktuḍu bhajiṃcunu ? ā bhaktuniki samasta carācara jagattuyokka ātma ayinadi tanaku priyamaina bhagavaṃtuḍē, ā jagattu aṃtayu atani śarīramē, ani telusunu. aṃducēta sṛṣṭi aṃtā bhagavaṃtuḍē kanuka bhagavaṃtuḍu kāka itaramēmi yunnadi āśrayiṃcuṭaku ?ēmiyu lēdu.) (ī prakāramu tanaku priyuḍaina bhagavaṃtuḍu okkaḍē unnāḍu, atanu tappa marēdīlēdu ani telusukoni atanē sarvasvamu, atanē aṃtā, ani talaci, cēpaku, tānunna jalamē ālaṃbanamu - paṭṭukoni, āśrayiṃci uṃḍavalasinadi, aṃdulō uṃḍinanē tana jīvamu nilucunu. adi dāninē āśrayiṃcukoni yeṭluṃḍunō āprakāramugānē bhagavaṃtunē āśrayiṃci, tanu cēyu panulanniyu atanikoṟakē cēyunu. mēghamu guṟiṃci cātakapakṣi niṣṭatō eduru cūcunaṭlu kēvalamu bhagavaṃtuniyaṃdē manasu nilipi pūrtigā tanabhāramunaṃtanu bhagavaṃtunimīdanē uṃci - anagā, ataninē āśrayiṃcinavāḍai, bhagavaṃtuni vāḍē yagunu. aṃducēta atanu cēyu panulannī ananyabhāvamutō kūḍiyuṃḍuṭacēta, adi svabhāvamuvalananē kalyāṇamayamu lagucunnavi.)

“mānāvamānē, lābhālābhē, jayāpajayē sukha duḥkhādikaṃ cāgaṇayitvā āsaktiṃ phalēcchāṃca tyaktvā śarīrē saṃsārē cātmanaḥ kṛtō ahaṃtā, mamatā rāhityēna ēkamātrēṇa parama priya tamaṃ, śrī bhagavaṃtamēva paramāśrayaṃ, paramāṃ gatiṃ, paramaṃ suhṛdaṃ matvā, ananya bhāvēna atyaṃta śraddhayā saha prēmapūrvakaṃ tasya nāmaguṇa prabhāva svarūpāṇāṃ taila dhāravanniraṃtaraṃ ciṃtana purassaran paramānaṃdē nimagnī bhavanaṃ. ta dhaivaṃ ciṃtana parāyaṇatā pūrvakaṃ kēvalaṃ tasya parama priyatamasya bhagavataḥ kṛtē tadīyāṃ ruci micchāṃcānu smṛtya tasyaiva prītyardhaṃ tasyaiva sukhaprāpti saṃbaṃdhinaḥ su dṛḍhāt paramasvārthāt prēraṇāṃ prāpya sarvadhā niḥsvārdhabhāvēna samasta daihika, vācika mānasika karmaṇāṃ ācaraṇaṃ yadi kēnāpi kāraṇēna kṣaṇamapi tasya ciṃtanaṃ smaraṇaṃ vā parityaktaṃ syāt, tadā niṣkāsitān matsyādapi anaṃta guṇādi kāyāḥ vyākulatā yā anubhavaṃ. iyamēva sarvōtkṛṣṭā bhaktirasti!!”

(mānāvamānamulaṃdu, lābhālābhamulaṃdu, jayāpajayamulaṃdunu kalugu sukhaduḥkhamulanu lekka cēyaka karmalavalanakalugu phalamunaṃdu āśavadalukoni, śarīramē ātma, saṃsāramē ātma yanu ahaṃkārabuddhi, mamakārabuddhi lēka, okaḍē ayina paramapriyuḍaina bhagavaṃtuḍokkaḍē paramāśrayamu - āśrayaṇīyuḍu - paramapadamu - vaikuṃṭhamu, muktisthānamu - paramasnēhituḍu - goppa dayagala hṛdayamu galavāḍu -, anitalaci, bhagavaṃtuḍu tappa itaramu dēnimīdanu dhyānamulēka bhagavaṃtuniokkani mīdanē dhyānamuṃci, goppa śraddhagalavāḍai, prēmatō, bhaktitō bhagavaṃtuni nāmamulanu, guṇamulayokka svarūpamulanu, tailadhāravale - nūne jārucunnapuḍu dhāra tegakuṃḍa tīgavale - eḍategakuṃḍa ellapuḍu ciṃtanacēyucu paramānaṃdamulō - ānaṃdamayuḍagu bhagavaṃtuniyaṃdu - munigiyuṃḍuṭa. ī prakāramugā bhagavacciṃtana parāyaṇuḍagucu, bhagavaṃtuniki ruciṃcunaṭlu atani prīti koṟakē, svārdhamulēkuṃḍā samastamaina dēhasaṃbaṃdhamaina karmalu, vākku saṃbaṃdhamaina karmalu, manassunaku saṃbaṃdhamaina karmalu, cēyuṭa, ē kāraṇamucētanainanu, okkakṣaṇamainanu, bhagavaṃtuni guṟiṃci ayina ālōcanagāni smaraṇamugāni lēkunnayeḍala atyaṃtamaina vyākulata boṃduṭa - idiyē sarvōtkṛṣṭamaina bhakti, anniṭikaṃṭe annividhamula utkṛṣṭamaina bhakti, parābhakti, ananyabhakti.)

ēkō bhagavān paramaṃ tatvamasti, bhagavānēva sarvēṣāṃ gatirasti. bhagavānēva sarvādhārō asti, bhagavānēva sarva śaktimān, sakaladivyaguṇa nidhiḥ, sauṃdarya mādhurya aiśvarya nidhiḥ, jñāna vairāgya svarūpaḥ, ānaṃda kaṃda vigrahō asti. tadhaiva ētāvatsu sarvēṣu guṇēṣu satsvapi sō asmākaṃ paramaṃ suhṛdasti. “yathā laghu śiśurmā turaṃkaṃ gatvā niściṃtō bhavati tadhaiva prabhōrdāsō bhūtvā niściṃtō bhava.”

“sarvaṃ tyaktvā, sarvasya āśāṃ vihāya bhagavataḥ samakṣē sarvaṃ tucchaṃ matvā tasya divyātiduvyasya madhura sudhārasasya samakṣē jagataḥ sarvān rasān virasān matvā, tasya kōṭikōṭi kaṃdarpa dalanasya sauṃdarya, sārasya śyāmasuṃdarasya svarūpasya samakṣē jagataḥ samagraṃ rūparāśiṃ sagaṇyaṃ matvā, tasyaiva bhajanēnaṃ lagnōbhava, cittaṃ tasmā ēva samarpaya, sarva dhā tasminnēva nirbharōbhava, manasā tvamēva smara,buddhyā tamēva vicāraya vāṇyā tasyaiva guṇānuvādaṃ gāya, karṇābhyāṃ tasvaiva guṇān līlāścaśruṇu, jihvayā tasvaiva prasādasya rasamāsvādaya, nāsikayā padapadma gaṃdhaṃ jighra, śarīrēṇa sarvatra tasvaiva sparśamanubhava, nētrābhyāṃ tasvaivacchali dhāmnaścaviṃ sarvatra sarvadā paśya, hastābhyāṃ tasvaiva sēvāṃ kuru, tanu, manō, dhanāni sarvāṇi vastūni tasmā ēva samarpitāni kuru.”

(bhagavaṃtuḍokkaḍē paratatvamu, aṃdaṟiki. anniṃṭikī bhagavaṃtuḍēgati, bhagavaṃtuḍē aṃdaṟiki ādhāramu. bhagavaṃtuḍē samasta śaktulu galavāḍu; samastamaina divya guṇamulaku nidhi ayinavāḍu; jñānavairāgyamulēsvarūpamugā galavāḍu, ānaṃdamunaku mūlakaṃdamagu - ākāramu galavāḍu - ī guṇamulu kalavāḍainappaṭikī parama suhṛduḍu, atyaṃtamu iṣṭuḍu, māyaṃdu goppa suhṛdbhāvamu galavāḍu, goppa abhimānamugalavāḍu.)

(cinnapāpa talli oḍilōkiveḷḷi niściṃtagā uṃḍunaṭlu - ē bhayamu lēkuṃḍa nuṃḍunaṭlu - bhagavaṃtuni bhaktuḍai atanini śaraṇu poṃdi ē vidhamaina ciṃtayu lēkuṃḍa nuṃḍumu.)

(anniṃṭinī viḍicipeṭṭi, anni āśalu vadalukoni bhagavaṃtunimuṃdu anniyu tucchamainavastuvulani talaci, divyātidivyamainaṭuvaṃṭinnī, madhuramaina amṛtarasa svarūpuḍaina atani samakṣamulō - atanitō pōlci cūḍagā - jagattulō unna samastamaina rasamulū - (virasamulē - rasamulēnivē) - sāramu lēnivē, nīrasamulē - ani talaci, anēka kōṭi manmadhula saudaryasāramukaligina śyāmasuṃdara svarūpamugalabhagavaṃtunimuṃdu prapaṃcamulōnunna suṃdararūpamu lanniyu okaṭigā ayinanu gaṇanaku rāvanitalaci ataniyokka bhaktiyaṃdē lagnamai yuṃḍumu, cittamu nataniyaṃdē samarpiṃci yuṃḍumu, annividhamula atani mīdanē nī bhāramaṃtayu nuṃci nīvu nibbaramugā- nirbhayamugā - nuṃḍumu. manasāra ataninē smariṃpumu, nī buddhitō ataniguṟiṃciyē vicāriṃpumu -ālōciṃcumu; nī vākkucē ataniguṇamulanē gānamu cēyumu; cevulatō atani guṇamulanē, atani līlalanē vinumu. nī jihvatō atani prasādamunē ruci cūḍumu, nīmukkutō atanipādapadmamula gaṃdhamē vāsanacūḍumu,śarīramaṃtaṭa atanutākinaṭlē anubhaviṃcumu, kaṃḍlatō atani mogamunē cūḍumu, cētulatō atani sēvayē cēyumu - nī tālūku śarīramunu, dhanamunu, manassunu, samastavastuvulanu atanikē samarpiṃcumu.)

bhagavaṃtuni ananyabhaktitō eṃduku sēviṃcavalenu ? - anagā : -

“patraṃ puṣpaṃ phalaṃ tōyaṃ yōmē bhaktyā prayacchati |

tadahaṃ bhaktyupahṛtamaśnāmi prayatātmanaḥ||” (śrīmadbhagavadgīta- 9 - 26)

“anāvṛtti phalāvāptye kāryā bhaktirna kēvalaṃ |

śrīharēḥ kiṃtvanāyāsārādhya tvādapi sajjanaiḥ |

patraṃ puṣpaṃ phalaṃ tōyaṃ anyadvā vastukiṃcana |

yadanā yāsa labhyaṃ yaḥ kaścanāpi svadēha bhṛt |

anaṃtaiśvarya patayēmahyaṃ śrīviṣṇavē sudhīḥ |

vāsudēvātparaṃ nāsti kiṃcanēti manīṣayā |

prītyā bhṛtyavadēvā sā vīśvarāyarpa yatyataḥ |

matsattvānāspada dravyābhāvātsarvasya vastunaḥ |

ma yārjita tayā sarvaṃ madīyaṃ mē (a) rpayatyayaṃ |

prītyā prayacchatastasya śuddha buddhērmahātmanaḥ |

puṣpa patrādi tatphalguvastvahaṃ paramēśvaraḥ |

svīkṛtyā śananatprītyā tṛpyāsi prītibhuk hariḥ |

yasmāt samarpitaṃ prītyā matsvīkārē (a) sti kāraṇaṃ |

śrīdāmabrāhmaṇā nīta taṃḍu lāśana vadyataḥ |

paritōṣa nimittaṃ mē bhaktirēva na vaibhavaṃ |

atō dēvāṃ taraṃ hitvā māmēva satataṃ yajēt ||” (gītābhāvaprakāśamu- 9 – 170 to 177)

(bhagavaṃtuniyaṃdu bhakti salupuṭa kēvalamu tirigi janmiṃcakuṃḍuṭakē kādu - satpuruṣulu nannu anāyāsamugā ārādhiṃcuṭaku.adi eṭlanagā : - anaṃtaiśvaryamugalavāḍanu, śrīmahālakṣmikipatiyagu viṣṇuvu agu nā koṟaku evaḍaina vāsudēvunikaṃṭe paramadaivamu - utkṛṣṭamaina daivamu - maṟiyokaḍu lēḍu anu buddhitō, bhaktitō bhṛtyunivale anāyāsamugā tanaku labhiṃcu āku, puvvu, paṃḍu, nīru,maṟiyē vastuvainā īśvarunikoṟaku arpiṃcucunnānu ani arpiṃcunō, vāḍu, nā sattāsphūrtitō sṛṣṭilōni pratī vastuvu kalugucunnadi kanuka ā vastuvulanniyunēnu vāṭini ārjiṃcuṭacēta nāvē nāku prītitō, bhaktitō arpiṃcucunnāḍu kanuka nēnē ā patra, puṣpa. phala jalamulanu iṣṭānnamugānē -mṛṣṭānnamugānē - svīkariṃci bhujiṃcudunu. iṭlu, āku, puvvu, paṃḍu, jalamu - iṭuvaṃṭi alpavastuvulanu nēnu atani nuṃḍisvīkariṃcuṭaku kāraṇamu ataniki nāyaṃdu gala bhaktiyē - bhaktuḍaina kucēluḍu tīsukoni vacci nāku iccina aṭukulu valenē - nannu saṃtōṣa peṭṭuṭaku bhaktimukhyamugāni, vastuvuyokka viluvakādu. nēnu bhagavaṃtuḍanu - anni vidhamula aiśvaryamugalavāḍanu. nāku okari bhāgyamu avasaramulēdu. annī nāvē, annī nēnē; nāvi nākiccuṭa goppakādu. dēniniccinanu bhaktitō niccuṭayē nāku kāvalasinadi. eṭṭi alpavastuvainanu bhaktuninuṃḍi svīkariṃcuṭaku bhaktuni ēkāṃta bhaktiyē kāraṇamu.)

(ī viṣayamu śrīkṛṣṇabhagavānuḍu śrīmadbhagavadgītalō ī kriṃdavidhamugā ceppenu : -

“ka. daḷamaina puṣpamainanu

phalamainanu salila maina bāyanibhaktin

golicina janu larpiṃcina

nelamin rucirānnamugane yēnu bhujiṃtun.” (śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu - 10 - u. bhā. - 1006)

kucēluḍu iṃṭikivacci śrīkṛṣṇabhagavānuni kaṭākṣamu valana kaligina saṃpada cūci iṭlanukonenu : -

“va. aṭṭi puruṣōttamuṃḍu bhaktiniṣṭhu laina sajjanulu, lēśamātraṃ bagu padārdhaṃbaina bhakti pūrvakaṃbugā samarpiṃcina, nadi kōṭi guṇitaṃbugā gaikoni, manniṃcuṭaku nidi dṛṣṭāṃtaṃbu gāde, malina dēhuṃḍunu, jīrṇāṃbaruṃḍunani cittaṃbuna hēyaṃbugā bāṭiṃpaka, nācē nunna yaṭuku lādaraṃbuna nāragiṃci, nannuṃ gṛtārthuniṃ jēyuṭa yatani nirhētuka dayaya kāde. ---”

(śrīmadāṃdhra mahābhāgavatamu- 10 u. bhā. - 1027)

ananya bhakti yanagā - “viṣayāṃtarapi tṛṣṇayā, bhaktyā” viṣayāṃtaravitṛṣṇa anagā -

“suta, sukha, gurutvādi bhāvēna - su ta iva snēhaviṣayaḥ, sakhēva viśvāsāspadaḥ, gururiva hitōpadēṣṭā, suhṛdiva hitakārī, iṣṭaṃ daivamiva pūjyaḥ, ēvaṃ sarva bhāvēna upāsīnan bhaktyā”

(sutuḍu, snēhituḍu, guruvu, anniyu bhagavaṃtuḍē yani bhāviṃcuṭa - koḍukuvale snēhamu kaligiyuṃḍuṭa, sakhuḍuvale viśvāsapātruḍu - nammataginavāḍu, snēhitunivale hitamu cēyuvāḍu, iṣṭadaivamuvale pūjiṃpataginavāḍu - anu ī bhāvamulatō bhagavaṃtuni upāsiṃcu bhakti ananyabhakti-.)

bhagavadē kaniṣṭhā, niratiśaya prītiḥ.

(bhagavaṃtuni yokkaniyaṃdē niṣṭhakaligiyuṃḍuṭa - ekkuva prīti kaligiyuṃḍuṭa.)

jñānalakṣaṇaṃ, ātma viṣayakaṃ bhaktiḥ. (śrīrāmānujaḥ)

(brahmajñānamē lakṣaṇamugā galadi, ātma tatvamunaku saṃbaṃdhiṃcina bhakti.)

English

English translation not yet available for this entry. Let us know if you'd like to help.