1. dīnatvamu; kṛpaṇatvamu –

2. “kṛpaṇō(a)nātmavit tasya bhāvaḥ kārpaṇyamucyatē |

tannimittō mamaitē (a)hamēva tēṣāmiti niścayaḥ |

dōṣaḥ - - - ||“.

(gītābhāvaprakāśamu - 2 - 59).

(ātmani teliyanivāḍu, anātmani telusukoninavāḍu - kṛpaṇuḍu. kṛpaṇuni bhāvamu kārpaṇyamu - dāni valananē mīru nāvāru, nēnu vīri vāḍanu anu abhimānamu kalugucunnadi. kṛpaṇuḍu anagā lōbhi, daridruḍu).

3. “yaḥ svalpamapi vitta kṣatiṃ na kṣamatē sa kṛpaṇaḥ - iti lōkē prasiddhiḥ. tatvi dhatvāt akhilō anātmavida prāpta puruṣārthatayā kṛpaṇō bhavati. kṛpaṇasya bhāvaḥ kārpaṇyaṃ - anātmadhyāsavatvaṃ”. (madhusūdanī vyākhyā)

(koṃcamainanu dhananaṣṭamu sahiṃcalēnivāḍu kṛpaṇuḍu ani lōkamulō prasiddhi. ātmani teliyanivāḍu, puruṣārthamunu poṃdalēkapōyinavāḍu kṛpaṇuḍu agunu - kṛpaṇuni bhāvamu kārpaṇyamu. anātma adhyāsa kalavāḍu).

4. “yōvā ēva tadakṣaraṃ gargya viditvā asmāllōkāt praiti sa kṛpaṇaḥ”-

(nāśarahitamu, nityuḍu ayina parabrahmanu telusukonakuṃḍā canipōvunōvāḍu kṛpaṇuḍu).