1. “anudvēgakaraṃ vākyaṃ satyaṃ priyahitaṃ cayat |

svādhyāyābhyasanaṃ caiva vāṅmayaṃ tapa ucyatē -“. (śrīmadbhagavadgīta - 17 - 15)

“anudvēga karatvādibhiḥ dharmaiḥ vākyaṃ viśiṣyatē - para pratyayārthaṃ prayuktasya vākyasya anudvēgakarasya satya priya hitānāṃ anyatamēna dvābhyāṃ tribhirvā vihīnasya savāṅmaya tapastvaṃ. tathā priya vākyasyāpi itarēṣāṃ anyatamēna dvābhyāṃ tribhirvā vihīnasya na vāṅmaya tapastvaṃ. satyaṃ vākyaṃ anudvēgakaraṃ priyaṃ hitaṃ ca tattapaḥ vāṅmayaṃ. sādhyāyāsanaṃ caiva yathāvidhi vāṅmayaṃ tapaḥ ucyatē.” (śrīśaṃkaraḥ)

(udvēgamunu kalugacēyanaṭuvaṃṭinnī modalagu dharmamulu kala vākyamu viśēṣamainadi. itarula nuddēśiṃci māṭāḍunapuḍu udvēgamu kalugacēyunadiyu, satyamukānidiyu, hitamu kānidiyunagu vākyamu vāṅmaya tapassu kādu - anagā satyavākku ayinappaṭikī udvēgamu kalugacēyunadi, iṣṭamukānidi yagu vākku vāṅmaya tapassu kānēradu. ā prakāramugānē itarulaku iṣṭamainadainanu, satyamukānidi, udvēgamunu puṭṭiṃcunadi yagu vākkunu vāṅmaya tapassu kānēradu. satyamainadi, iṣṭamainadi, udvagamunu kalugacēyunadi ayina vākku vāṅmaya tapassu agunu - śāstramulō ceppina vidhigā svādhyayābhyāsamu kūḍā vāṅmaya tapassē.)